mały|320x320px|Grób Bogusława Szwacza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Bogusław Kazimierz Szwacz (ur. 27 marca 1912 w Leżajsku, zm. 24 lutego 2009 w Warszawie) – polski artysta plastyk, malarz, rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Życiorys Okrzyknięty jednym z najważniejszych powojennych polskich artystów. Od 1924 roku był uczniem słynnego Liceum Krzemienieckiego, w którym rozwijał swój talent artystyczny uczęszczając na dodatkowe lekcje malarstwa u Władysława Galimskiego oraz Stanisława Sheybala. W 1930 roku rozpoczął studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Nauki pobierał m.in. w pracowni prof. Ignacego Pieńkowskiego, Władysława Jarockiego, Karola Frycza, Jana Hoplińskiego, Teodora Axentowicza i Xawerego Dunikowskiego.

Studia ukończył z wyróżnieniem w roku 1937 oraz otrzymał prawo do nieograniczonego korzystania z pracowni artystycznej w ramach stypendium rektora. W czasie studiów przeszedł wyszkolenie w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Podczas II wojny światowej jako oficer sztabowy i dowódca baterii przeciwczołgowej brał udział w walkach toczących się w okolicach Krakowa oraz we Lwowie, m.in. w obronie Lwowa, w którym mieszkał. Po kapitulacji, w 1940 roku przedostał się do Kowla, a następnie do Krakowa. Po wyzwoleniu przez krótki okres mieszkał w Tyńcu, w którym stworzył cykl pejzażowych akwarel.

Po wojnie włączył się w organizowanie życia artystycznego. Wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków w Krakowie, a wraz z m.in. Tadeuszem Kantorem i J. Nowosielskim zawiązał Grupę „Młodych Plastyków”, z którą zorganizował głośną wystawę malarstwa nowoczesnego – Wystawę Grupy Młodych Plastyków w salach Pałacu Sztuki w październiku 1946 roku. Grupa ta złączyła się w następnych latach z Grupą Krakowską, której członkiem został Szwacz. W roku 1946 został wykładowcą na macierzystej uczelni. W latach 1945–1948 był członkiem PPR, od 1948 roku należał do PZPR. thumb|Ars-Hormegryf Mozartowski, 1976r. (olej, tempera), 177x135 cm|296x296px thumb|240x240px|Koncert przy pomniku Chopina w Warszawie, 1965 r., (olej, płótno)

W 1947 roku jako stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki wyjechał na rok do Francji. Podczas pobytu w Paryżu nawiązał liczne kontakty z awangardowymi artystami i twórcami, między innymi Légerem, Édouardem Pignon, Hartungiem, Bazainem, Estèvem i Noëlem Arnaude, który był sekretarzem redakcji pisma wydawanego przez wpływową grupę artystów „Le Surréalisme Révolutionnaire” (Revue bimestrielle publié par le Bureau International du Surréalisme – Révolutionnaire). Arnaud pod wrażeniem osoby Szwacza powołał go na współzałożyciela tej grupy artystów oraz na członka korespondenta tegoż pisma. Wraz z paryską grupą brał udział w wystawie w galerii René Breteau oraz w III-im „Salon des Réalites Nouvelles” w 1948 roku.

Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie i został wykładowcą w PWSSP, przekształconej w 1950 roku w Akademię Sztuk Pięknych.

Wstąpił do Klubu Młodych Artystów i Naukowców, uczestniczył w Wystawach Sztuki Nowoczesnej (1948, 1949, 1957, 1959) oraz w prawie wszystkich oficjalnych wystawach prezentujących malarstwo socrealistyczne. Ze stanowiska profesorskiego odszedł na emeryturę w 1982 roku, poświęcając się poezji i doskonaleniu autorskiej idei sztuki – Ars Horme. Miłośnik muzyki klasycznej, astronomii, fizyki. Grał na skrzypcach i tworzył proste kompozycje smyczkowe.

Spoczywa na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera E-20-7)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Twórczość Z malarstwa realistycznego eksperymentował z kubizmem, a następnie zaczął tworzyć w stylu informel. Po 1955 roku porzucił malarstwo figuratywne i zajął się abstrakcją, powstała wówczas jego autorska koncepcja Ars-Horme, czyli „Sztuki Poruszania Wyobraźni” i począwszy od 1956 tworzył zgodnie z jej zasadami. Założenia Ars-Horme przedstawił w formie manifestu artystycznego w 1977 roku podczas pleneru w Osiekach. Autorskie kompozycje powstałe w stylu Ars-Horme nazywane są ars-hormegryfami i ars-hormegramami.

Tworzył akwarele, grafiki, reliefy, obrazy olejne, gwasze.

W latach 60. XX w. wystawiał w warszawskiej Galerii Krzywe Koło, brał udział w I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965), gdzie w przestrzeni miejskiej znajdują się stworzone przez niego rzeźby. W wolnym czasie tworzył sonety, których liczbę szacuje się na około 4000. Część z nich ukazała się w 1988 w dwóch tomikach.

Brał udział w wielu zagranicznych wystawach, m.in. w Czechach, Słowenii, Serbii, Norwegii, Szwajcarii, Niemczech, Hiszpanii, Turkmenistanie, Francji.

W latach 40. oraz w latach 70. XX w. jego prace prezentowane były na wystawach prezentujących współczesne malarstwo polskie w Nowym Jorku, Chicago i Waszyngtonie.

Wystawy I Wystawa Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (1948/1949); Galeria Zachęta (1954) (wystawa indywidualna); II Wystawa Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (1957); III Wystawa Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (1959); Galeria Krzywe Koło (1962); Galeria Krzywe Koło (1963); I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965); Sympozjum „Złotego Grona” w Zielonej Górze (1973); Sympozjum „Złotego Grona” w Zielonej Górze (1976); Galeria Zachęta (1978) (wystawa indywidualna); Galeria Nowe Miasto (1978); Galeria Kordegarda (1987); Galeria Studio (1992, 1993); Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie (1996); Galeria Krzysztofory (2003); Galeria Marii Ochalskiej w wilii Struvego (2004); Galeria Piekary w Poznaniu (2004); Muzeum Narodowe w Krakowie (2012); Galeria Zachęta (2013); Galeria Piekary (2016).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lutego 2005) „za wybitne osiągnięcia w działalności artystycznej, za zasługi dla rozwoju kultury”. Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.

Przypisy

Bibliografia Grażyna Wielicka, Bogusław Szwacz, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 1996. . Marek Świca, I Wystawa Sztuki Nowoczesnej – pięćdziesiąt lat później, Starmach Gallery, Kraków 1998. . Józef Chrobak, Bogusław Szwacz, Malarstwo 1946–1956, CRICOTEKA, Kraków 2004. . Józef Chrobak, Marek Wilk, Grupa Krakowska, CRICOTEKA, Kraków 2008. . Dominik Kuryłek, Galeria Żywa. Bogusław Szwacz, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2012. .

Linki zewnętrzne Bogusław Szwacz – Galeria w Willi Struvego, ArtInfo 2004 Magazyn Szum - Bogusław Szwacz. Liczy się tylko abstrakcja!

Bogusław Szwacz - Chicago Tribune Strona o twórczości Bogusława Szwacza

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Leżajsku Kategoria:Obrońcy Lwowa (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Zmarli w 2009