250px|thumb|Codex Veronensis Codex Veronensis (w systemie beurońskim oznaczony siglum b lub 4) – pochodzący z IV lub V wieku n.e. łaciński kodeks purpurowy zawierający Ewangeliarz. Tekst, został napisany tuszem w kolorze srebrnym, czasami złotym, na barwionym na purpurowo welinie. Reprezentuje tekst starołaciński. Ewangelie są ułożone w porządku zachodnimBruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament, Oxford University Press, 1977, str. 296..
Opis Manuskrypt zawiera łaciński tekst czterech Ewangelii. Ma on kilka luk (Mateusza 1:1-11; 15:12-23; 23:18-27; Jana 7:44-8:12; Łukasza 19:26-21:29; Marka 13:9-19; 13:24-16:20), przy czym tekst Jana 7:44-8:12 został w tym kodeksie pominięty. Manuskrypt jest uszkodzony.
W Łukasza 8:21 przekazuje αυτον w miejsce αυτους; wersję αυτον zawierają też i minuskuł 705NA26, str. 181.
W Jana 1:34 przekazuje ὁ ἐκλεκτός wspólnie z manuskryptami , , א, e, ff2, syrcur, sin.
W Jana 14:14 pomija pełny wers wspólnie z kodeksami X, f1, 565, 1009, 1365, ℓ 76, ℓ 253, vgmss, syrsin, pal, arm, geo, DiatessaronUBS3, str. 390..
Łaciński tekst kodeksu reprezentuje tekst zachodni w recenzji europejskiej. W opinii Francisa C. Burkitta, badacza z początku XX wieku, ten typ tekstu reprezentuje tekst, który Hieronim wykorzystał jako podstawę WulgatyBruce M. Metzger, The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration, Oxford University Press 2005, str. 102..
Manuskrypt został zbadany przez Giuseppe Bianchiniego w połowie XVIII wieku. Tekst kodeksu był edytowany przez Bianchiniego, Johanness Belsheima oraz JülicheraJohannes Belsheim, Codex Veronensis. Quattuor Evangelia (Praga, 1904)..
Nazwa kodeksu pochodzi od miasta Werona gdzie jest przechowywany.
Zobacz też Lista łacińskich manuskryptów Nowego Testamentu
Przypisy
Kategoria:Kodeksy purpurowe Kategoria:Starołacińskie rękopisy Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z V wieku