Andowiak samotny (Thomasomys apeco) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Andowiak samotny znany jest tylko z miejsca typowego w Andach w północno-środkowym Peru.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1993 roku peruwiańska teriolożka Mariella Leo i amerykański teriolog Alfred Gardner nadając mu nazwę Thomasomys apeco. Holotyp (dorosły samiec) pochodził z Valle de Los Chochos na wysokości 3280 m n.p.m., około 25 km na północny wschód od Pataz w Parque Nacional Río Abiseo w departamencie San Martín w Peru.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; mus, μυος muos „mysz”. apeco: akronim APECO (Asociación Peruana para la Conservación de la Naturaleza), peruwiańskiego stowarzyszenia ochrony przyrody odpowiedzialnego za prowadzenie inwentaryzacji fauny w Parku Narodowym Rio Abiseo.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 237–238 mm, długość ogona 279–329 mm, długość ucha 27–31 mm, długość tylnej stopy 50–59 mm; masa ciała 164–333 g.
Ekologia Zamieszkuje lasy górskie na wysokości 3250–3380 m n.p.m. Gatunek naziemny.
Populacja Gatunek słabo rozpowszechniony.
Zagrożenia Nie zanotowano poważnych zagrożeń.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1993 roku