Józef Zygmunt Rurawski (ur. 8 września 1930 w Warszawie, zm. 30 września 2023 w Kielcach) – filolog polski, historyk literatury, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Był członkiem Szarych Szeregów i uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po jego zakończeniu przeszedł przez obóz i został zesłany na roboty przymusowe, najpierw w gospodarstwie rolnym, potem w fabryce w Bystrzycy Śląskiej. Po powrocie do Warszawy uczęszczał do gimnazjum przy ul. Wawelskiej, gdzie zdał egzamin dojrzałości w 1949 roku. W 1954 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim.
Doktoryzował się na Uniwersytecie Warszawskim w 1960, natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1977 roku w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1989 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznychZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013. s. 339..
Od 1951 do 1970 roku pracował jako asystent na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1972–1980 zatrudniony był w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Warszawie. W 1980 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską. Początkowo objął stanowisko docenta, a później profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego (1995).
W latach 1984–1990 był prodziekanem Wydziału Humanistycznego, natomiast od 1990 do 1996 roku pełnił funkcję jego dziekana. Odbył dwa staże zagraniczne. Najpierw prowadził wykłady na Uniwersytecie Pekińskim (1956–1957), a później na Uniwersytecie w Lipsku (1966–1970).
Uczeń Wacława Borowego, Juliana Krzyżanowskiego i Kazimierza Wyki. Specjalizował się w literaturze XX wieku. Opublikował ponad 250 rozpraw i esejów. Jest autorem ok. stu haseł w Encyklopedii Warszawy. Współpracował z Polskim Radiem, realizując od 1964 r. ponad 500 audycji popularyzatorskich. W latach 1977–1985 głosił cotygodniowe wykłady w Telewizyjnym Technikum Rolniczym.
Przyjaciel Stanisława Grzesiuka i Marka Hłaski.
Odznaczenia Krzyż Partyzancki (1946) Krzyż Armii Krajowej (1955) Złoty Krzyż Zasługi (1976) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1978) Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” z Mieczami (1983) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984) Medal za Warszawę 1939–1945 (1995)
Wybrane publikacje Halina Górska, Warszawa 1968 Władysław Reymont, Warszawa 1977 Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Warszawa 1987 Gabriela Zapolska, wyd. 2, Warszawa 1987 „Myśmy gorycz zmienili na wino”. Motyw alkoholu we współczesnej prozie polskiej, Warszawa 1994 Nie tylko o literaturze... Felietony, eseje, rozprawy, Piotrków Trybunalski 1998 Władysława Reymonta droga do Nobla, Kielce 2000 Wódko, wódeczko... Motyw alkoholu we współczesnej prozie polskiej, Kielce 2001
Przypisy
Bibliografia
Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 3, M-R, red. nauk. J. Kapuścik, Warszawa 2000, s. 706.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy poloniści