Stowarzyszenie Umarłych Poetów (ang. Dead Poets Society) – amerykański dramat filmowy z 1989 r. w reżyserii Petera Weira. Na podstawie scenariusza tego filmu Nancy H. Kleinbaum napisała książkę o takim samym tytule.
Fabuła Jest jesień roku 1959. Do szkoły z ogromnymi tradycjami w stanie Vermont przybywa nowy nauczyciel języka angielskiego John Keating. Gromadka młodych uczniów Akademii Weltona trafia pod jego opiekę. Keating dobrze zna realia Weltona – jest absolwentem tej szacownej instytucji. Akademii przyświecają cztery złote zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość, będące zarazem synonimem bezdusznego systemu edukacji.
Ekscentryczny profesor wnosi w szacowne mury ekskluzywnej uczelni ducha poezji, miłości życia i, co najważniejsze, niechętnie tu widzianą umiejętność samodzielnego myślenia. Zainspirowani przez niego chłopcy odnawiają tytułowe Stowarzyszenie Umarłych Poetów – sekretny związek, w którym odkrywają piękno zapomnianych utworów, a także prawo do marzeń, wolności i buntu. Zasada Carpe diem – chwytaj dzień, chwytaj chwilę, zaczyna rządzić ich własnym życiem, zrywają z podwładną rolą potulnych dzieci swoich rodziców. Zaczynają realizować swoje marzenia, pragnienia. Neil zakochuje się w teatrze i pragnie zostać aktorem. Pomimo zakazu ze strony ojca występuje w sztuce Szekspira Sen nocy letniej. Gdy ojciec dowiaduje się o tym, zamierza usunąć go z Welton z myślą o zapisaniu go do Akademii Wojskowej. Neilowi sprawia to ból i tej samej nocy popełnia samobójstwo, by zachować swoją dojrzewającą tożsamość.
Keating jest oskarżony przez dyrekcję szkoły o spowodowanie tragedii i zostaje wyrzucony z pracy. Jego uczniowie jednak na zawsze czują się odmienieni. Keating zawsze chciał, by go nazywano „Kapitanem” – ze względu na wiersz Walta Whitmana pt. O Captain! My Captain! Tymi też słowami uczniowie żegnają swego niezwykłego nauczyciela.
W filmie pojawiają się fragmenty poezji takich twórców jak (obok Walta Whitmana): Alfred Tennyson, John Keats, George Gordon Byron, Abraham Cowley, Robert Herrick oraz Robert Frost.
Obsada
Nagrody Film zdobył szereg nagród filmowych. Najważniejszą z nich Oscara w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny dla Toma Schulmana (1990), ponadto nominowany był do tej nagrody w trzech innych kategoriach: najlepszy film Steven Haft, Paul Junger Witt, Tony Thomas najlepszy aktor pierwszoplanowy Robin Williams najlepsza reżyseria Peter Weir.
Film otrzymał też następujące nagrody:
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie dramaty obyczajowe Kategoria:Amerykańskie filmy z 1989 roku Kategoria:Filmy kręcone w Delaware Kategoria:Filmy o nauczycielach Kategoria:Filmy o poezji Kategoria:Filmy o samobójstwie Kategoria:Filmy w reżyserii Petera Weira Kategoria:Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszy scenariusz oryginalny Kategoria:Filmy wyróżnione nagrodą BAFTA dla najlepszego filmu Kategoria:Filmy wyróżnione Nagrodą Publiczności Warszawskiego Festiwalu Filmowego Kategoria:Filmy wytwórni Touchstone Pictures Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w szkole średniej Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Vermont