Walerij Wiktorowicz Gudożnikow, ros. Валерий Викторович Гудожников (ur. 3 kwietnia 1962Niektóre źródła podały datę urodzenia 5 maja 1963. Serwis HockeyDB wskazał dwóch hokeistów o tożsamości Walerij Gudożnikow kierując się dwoma różnymi datami urodzenia, jednak chodzi w tym przypadku o jedną osobę. w Kazaniu) – rosyjski hokeista. Trener hokejowy.
Kariera zawodnicza
Hokej na lodzie uprawiał od 10 roku życia w rodzinnym Kazaniu. Wychowanek tamtejszego klubu UDO SDJuSSz Ak Bars. W 1977 przeniósł się do Moskwy. W wieku 17 lat zadebiutował w seniorskiem zespole z Kazania. Był zawodnikiem reprezentacji ZSRR do lat 18-20. Po czterech latach gry w macierzystym klubie przeszedł do moskiewskich Krylji Sowietów, w barwach których zdobył mistrzostwo juniorskiej ZSRR. Uczestniczył w turnieju mistrzostw Europy juniorów do lat 18 w 1980 w Czechosłowacji, gdzie zdobył z kadrą złoty medal. Uzyskał tytuł mistrza sportu w 1980. W latach 80. ponownie grał w Kazaniu. W międzyczasie był zawodnikiem SKA Leningrad w okresie dwóch sezonów, w związku z odbywaniem służby wojskowej. Był kadrowiczem kadry B seniorskiej reprezentacji ZSRR.
Po okresie gry w klubach radzieckich oraz upadku ZSRR na początku lat 90. rozpoczął etap występów w zachodniej Europie. W sezonie 1992/93 grał w fińskim zespole Raahe-Kiekko i został królem strzelców. Po dwóch latach gry w Nowokuźniecku został zawodnikiem drużyny z Preszowa w sezonie 1995/96 w ekstralidze słowackiej, która została zdegradowana z rozgrywek. Wówczas zdecydował się na występy w lidze polskiej. W sezonie 1996/1997 grał w barwach TTH Metron Toruń oraz BTH Bydgoszcz, w sezonie 1997/1998 w STS Sanok, w sezonie 1998/1999 na początku w Sanoku, następnie w Stoczniowcu Gdańsk, w sezonie 1999/2000 w Cracovii. Po zakończeniu wyczynowego uprawiania hokeja grał w rozgrywkach amatorskich: od 2008 w lidze miasta Petersburga (drużyny Gazpromnieft' 2008-2012, Pallada 2013-2014.
Kariera trenerska RNK Preszów (2001-2005) HK Pitier (2006-2010) SKA 96 (2010-2011) HK Forward Biełyje Tigri Orenburg (2013-2014)
Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę trenera. W latach 2001–2005 pracował w słowackim Preszowie, gdzie już podczas gry w latach 90. otrzymał ofertę pracy trenerskiej. Od listopada 2013 do stycznia 2014 pełnił funkcję trenera zespołu Biełyje Tigri z Orenburga w juniorskich rozgrywkach MHL. Jako trener związał się z agencją hokejową Winners. Rozpoczął także działalność szkoleniową w Austrii. Podjął pracę w szkole hokejowej w Czechowie w ramach klubu Witiaź.
Życie prywatne Żonaty z Nataszą, ma córkę Arinę.
Sukcesy Reprezentacyjne 16px Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1980 z ZSRR
Klubowe 16px Złoty medal mistrzostw ZSRR juniorów: z Krylją Sowietow Moskwa Puchar Spenglera: 1979 z Krylją Sowietow Moskwa 16px Złoty medal wyższej ligi: 1988, 1989 z SK Urickogo Kazań
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
(profil nr 1) (profil nr 2) Walerij Gudożnikow – profil na stronie Eurohockey.com Walerij Gudożnikow – profil na stronie Hokej.net Walerij Gudożnikow – profil na stronie R-Hockey Walerij Gudożnikow – profil na stronie Fest 2013 Walerij Gudożnikow – profil na stronie HK Forward Walerij Gudożnikow – profil na stronie FHSPB Walerij Gudożnikow – profil na stronie hc-oren.ru Walerij Gudożnikow – profil na stronie izhstal.tumblr.com – profil na stronie agencji Winners
Kategoria:Hokeiści Krylji Sowietow Moskwa Kategoria:Hokeiści Lokomotiwu Moskwa Kategoria:Hokeiści SKA Sankt Petersburg Kategoria:Hokeiści Ak Barsu Kazań Kategoria:Hokeiści Iżstali Iżewsk Kategoria:Hokeiści Mietałłurga Nowokuźnieck Kategoria:Hokeiści Nieftianika Almietjewsk Kategoria:Hokeiści Spartaka Sankt Petersburg Kategoria:Hokeiści HC 07 Prešov Kategoria:Hokeiści KS Toruń Kategoria:Hokeiści BTH Bydgoszcz Kategoria:Hokeiści STS Sanok Kategoria:Hokeiści Stoczniowca Gdańsk Kategoria:Hokeiści Cracovii Kategoria:Hokeiści Kristałłu Elektrostal Kategoria:Hokeiści HK Lipieck Kategoria:Hokeiści Buranu Woroneż Kategoria:Ludzie urodzeni w Kazaniu Kategoria:Radzieccy hokeiści Kategoria:Rosyjscy hokeiści Kategoria:Rosyjscy trenerzy hokejowi Kategoria:Urodzeni w 1962