thumb|200px|Baretka Wojskowego Orderu Męczennika i Zwycięzcy św. Jerzego thumb|mundur 13 Pułku Dragonów Armii Imperium Rosyjskiego 13 Pułk Dragonów Orderu Wojennego Generał-Feldmarszałka Grafa Münicha (ros. 13-й драгунский Военного Ордена генерал-фельдмаршала графа Миниха полк, transkr. 13 dragunskij wojennego ordena generał-feldmarszała grafa Minicha połk) – pułk dragonów Armii Imperium Rosyjskiego.
Jednostka została sformowana pod Połtawą. Wieczystym szefem pułku był generał marszałek polny hrabia Burkhard Christoph Münnich.
W 1774 pułk został odznaczony Wojskowym Orderem Męczennika i Zwycięzcy św. JerzegoPomarańczowo-czarna wstążka w barwach wstążki Wojskowego Orderu Świętego Jerzego była elementem munduru i odznaki pułkowej.. W latach 1864–1909 szefem pułku był wielki książę Michał Romanow. W latach 1892–1914 pułk stacjonował w Garwolinie w Warszawskim Okręgu Wojskowym. Żołnierze pułku na bryczesach posiadali lampasy koloru szkarłatnego.
Zmiany nazwy Grenadierski Pułk Dragonów pułkownika Christofora ChristoforowiczaImię odojcowskie. von der Roppa (1709–1725) Pułk Dragonów pułkownika (1725–1727) Wyborgski Pułk Dragonów (1727–1731) Pułk Kirasjerów Münnicha (1731–1756) 3 Pułk Kirasjerów (1762–1774) Pułk Kirasjerów odznaczony Wojskowym Orderem Męczennika i Zwycięzcy św. Jerzego. Sztab i wszyscy starsi oficerowie byli kawalerami Wojskowego Orderu św. Jerzego Ordeński Pułk Kirasjerów (1801) Pułk Kirasjerów odznaczony Wojskowym Orderem (1844) połączony z Finlandzkim Pułkiem Dragonów jako Pułk Dragonów odznaczony Wojskowym Orderem 3 Pułk Dragonów odznaczony Wojskowym Orderem (1864) 3 Pułk Dragonów Jego Wysokości Wielkiego Księcia Konstantego Mikołajewicza (1864–1882) 37 Pułk Dragonów odznaczony Wojskowym Orderem (1882–1891) 37 Pułk Dragonów im. Generała Marszałka Polnego Hrabiego Münnicha odznaczony Wojskowym Orderem (1891–1907) 13 Pułk Dragonów im. Generała Marszałka Polnego Hrabiego Münnicha odznaczony Wojskowym Orderem (1907–1917)
Miejsca stacjonowania Petersburg (1731–1817) Kursk (1831–1866) Telisz – Wileński OW (1866–1870) Rosienie – Wileński OW (1870–1874) Wornie – Wileński OW (1874–1875) Tomaszów Mazowiecki – Warszawski OW (1875–1879) Riazań – Moskiewski OW (1879–1883) Gżatsk – Moskiewski OW (1883–1888) Lublin – Warszawski OW (1888–1892) Garwolin – Warszawski OW (1892–1914)
Szefowie pułku (niektórzy) – – Burkhard Christoph Münnich – – Dmitrij Golicyn – – Michał Romanow – – Fiodor Berg – – Wilhelm I Hohenzollern – 1918 – Burkhard Christoph Münnich – szef wieczysty
Dowódcy (niektórzy) płk Armand-Emmanuel du Plessis (1796–1797) gen. mjr w wojnie rosyjsko-tureckiej (1877–1878) płk Mikołaj Mikołajewicz Szypow (1878–1881) płk (1906–1908) płk Aleksander Władymirowicz Monomachow (1908–1914) płk Ferdynand Juliewicz Busz (1914–1915) płk Zygmunt Łempicki (1915–1917) – ostatni dowódca przed rozformowaniem pułku, późniejszy pierwszy dowódca 3 Pułk Ułanów Śląskich, generał Wojska Polskiego
Finlandzki Pułk Dragonów (1806-1860) płk Fiodor Iwanowicz Drewicz ( – )
Polacy w szeregach pułku płk Zygmunt Łempicki – ostatni dowódca pułku ppłk Konstanty Paweł Onoszko (1852–1916) – odznaczony orderem św. Włodzimierza
Ilustracje
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki dragonów Imperium Rosyjskiego Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Wojsko w Garwolinie Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1709 Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1918