mały|Płonąca synagoga na Litwie, czerwiec 1941 Zagłada Żydów na Litwie doprowadziła do niemal całkowitej zagłady Żydów polskich i litewskich (patrz Litwacy) na terytoriach litewskich (administrowanych przez okupanta niemieckiego jako Komisariat Rzeszy Wschód). Spośród około 210 000 Żydów zamieszkujących ten obszar, do końca wojny przetrwało około 15 000.
Eksterminacja Żydów była zorganizowana przez okupanta niemieckiego, jednak w znaczącym stopniu była popierana lub biernie tolerowana przez kolaborantów litewskich (rząd Kazysa Škirpy, wojska generała Povilasa Plechavičiusa). Największą niesławą cieszy się formacja Ypatingasis būrys, odpowiedzialna za zbrodnię w Ponarach. Społeczność żydowska była faworyzowana przez okupanta sowieckiego, co doprowadziło w okresie poprzedzającym okupację niemiecką do znaczącego wzrostu nastrojów antysemickich wśród Litwinów. Do dziś jest to drażliwa kwestia na Litwie, gdyż wielu litewskich bohaterów narodowych, walczących z okupantami, było równocześnie powiązanych z wydarzeniami Holocaustu.
25–29 czerwca 1941 roku doszło do pogromu w Kownie, w którym zginęło ponad 3000 Żydów. W kolejnych miesiącach byli oni mordowani między innymi w Forcie VII i Forcie IX Twierdzy Kowno.
Zobacz też
Chiune Sugihara Fort IX Twierdzy Kowno Okupacja krajów bałtyckich Saugumo policija
Linki zewnętrzne Holocaust Encyclopedia: Lithuania