Johann Gottfried Ludwig Kosegarten (ur. 10 września 1792 w Altenkirchen, zm. 18 sierpnia 1860 w Greifswaldzie) – niemiecki orientalista i językoznawca.
Życie i twórczość Dzieciństwo Johann Gottfried Ludwig Kosegarten urodził się jako syn Ludwiga Gottharda Kosegartena, poety i ewangelickiego pastora w Altenkirchen oraz Kathariny Linde.
W latach 1796–1808 jego edukacją zajmował się ojciec oraz kilku domowych nauczycieli, między innymi Ernst Moritz Arndt, Karl Lappe oraz Hermann Baier (od 1816 następca pastora Kosegartena w Altenkirchen i jego zięć). Baier poprzez swoją głęboką religijność, jak również przez teologiczne i filozoficzne wykształcenie wywarł trwały wpływ na Johanna Kosegartena. Jednak nie do tego stopnia, że Johann go naśladował, ale w taki sposób, że obiektywnie rozszerzył jego horyzonty. W 1803 roku udał się wraz z Baierem do Lasarra niedaleko Lozanny, gdzie jego wychowaniem zajmowała się pani Gordon znajoma Baiera. Spędził tam dwa lata i w 1805 roku wrócił do Altenkirchen przez Francję.
Okres studiów W czasie gdy jego ojciec został profesorem historii w 1808 roku na Uniwersytecie w Greifswaldzie, młody Kosegarten zaczął studiować tam teologię, filozofię i historię. W latach 1812–1814 studiował w Paryżu, języki orientalne, gdzie wykłady prowadził Antoine-Isaac Silvestre de Sacy.
Pierwszy okres pracy w Greifswaldzie W 1814 roku powrócił do Greifswaldu, gdzie na tamtejszym uniwersytecie był adiunktem wydziału teologicznego i filozoficznego do 1817 roku. Prowadzone przez niego wykłady na temat historii Pomorza skłoniły go do wydania starej pomorskiej kroniki Tomasza Kantzowa (Greifswald 1816-17).
Rodzina We wrześniu 1818 roku ożenił się z Justine Susemihl (1805–1893), a ślub odbył się w Greifswaldzie. Ojciec chętnie by mu udzielił ślubu, ale w tym czasie był już obłożnie chory. Z małżeństwa tego pochodził syn August (ur. 12 lipca 1836), który zmarł w wyniku ciężkiej rany podczas udziału w bitwie pod Sadową.
Pobyt w Jenie W latach 1817–1824 był profesorem na Uniwersytecie w Jenie. Powołanie to było dla niego szczególnie ważne, dlatego że wszedł w bliższe kontakty z Goethem. Kosegarten rozszerzył zbiór liryków Goethego Dywan Zachodu i Wschodu (1819, wyd. pol. 1963) o nowe poematy i historyczne objaśnienia. Goethe bardzo go cenił jako uczonego co wynika częściowo z jego listów do niego oraz częściowo z uwag w pismach dotyczących Dywanu Zachodu i Wschodu wydanych w 1820 roku i żałował, że Kosegarten został powołany w 1823 roku na profesora do Greifswaldu.
Kosegarten wydał tu również Mu’allakę arabskiego poety Amr ibn Kulsuma (Jena 1819), później we współpracy z Karlem Ikenem perski zbiór baśni Tuti nameh (Stuttgart 1822) i przetłumaczył indyjski poemat Nala (Jena 1820).
Drugi okres w Greifswaldzie W 1824 roku Kosegarten objął stanowisko profesora teologii w dziedzinie egzegezy Starego Testamentu i języków orientalnych. W kręgu jego zainteresowań była nie tylko literatura arabska, lecz również turecka, perska i zend (komentarze do awesty) i napisana w sanskrycie.
Na podstawie arabskich rękopisów z Paryża, Gotha i Berlina opracował Chrestomathia arabica (Leipz. 1828) i rozpoczął niedokończone wydanie arabskich roczników At-Tabariego: Annales Taberlstanenses (Greifswald 1831-53), arabskiego zbioru pieśni Kitab al-Aghani (Tom 1, 1846 rok) i indyjskiego zbiór bajek Pantschatantra, którego pierwsza część ukazała się w Bonn w 1848 roku, a druga w Greifswaldzie w 1859 roku.
Od 1837 roku dużo pracy poświęcił badaniu historii Pomorza i języka tego obszaru, co stało się główną dziedziną jego badań.
W tym okresie wydał Pommersche und rügische Geschichtsdenkmäler (Greifswald 1834), była to kontynuacja kronik Kantzowa i Codex Pomeraniae diplomaticus (Greifswald 1843).
Niedokończone są również wydania arabskich poematów The Hudsailian poems (Londyn 1854) i Wörterbuch der niederdeutschen Sprache (Tom 1, Greifswald 1859-60). Napisał także obszerną historię Uniwersytetu w Greifswaldzie (Greifswald 1856 do 1857, 2 Tomy), oraz artykuły na temat dialektów maltańsko-arabskiego i niemieckiego języka.
W latach 1829, 1838 i 1851 był rektorem Uniwersytetu w Greifswaldzie.
Swoje liczne manuskrypty i rękopisy na temat orientalnej i niemieckiej literatury przekazał uniwersytetowi w Greifswaldzie.
Johann Kosegarten zmarł 18 sierpnia 1860 roku w Greifswaldzie, gdzie został pochowany na cmentarzu Alter Friedhof.
Dzieła wybrane Nala. Eine indische Dichtung. Jena 1820 Digitalisat Bemerkungen über den ägyptischen Text eines Papyrus aus der Minutolischen Sammlung. Greifswald 1824 Digitalisat Ludwig Gotthard Kosegartens Leben. Greifswald 1826 Digitalisat Chrestomathia Arabica. Leipzig 1828 Digitalisat Pommersche und Rügische Geschichtsdenkmäler. Greifswald 1834 Nachricht von der Wiederauffindung der durch Thomas Kantzow eigenhändig geschriebenen zweyten hochdeutschen Abfassung seiner Pommerschen Chronik. Greifswald 1842 Digitalisat Nachricht von der Entstehung und ersten Beschaffenheit der Stadt Greifswald. Greifswald 1846 Digitalisat Geschichte der Universität Greifswald 1. Theil, 1857 Digitalisat 2. Theil, 1856 Digitalisat Wörterbuch der Niederdeutschen Sprache. Greifswald 1856 Digitalisat Wörterbuch der Niederdeutschen Sprache. Greifswald 1859 Digitalisat Pommersche Geschichtsdenkmäler, 2. Band Greifswald 1867 Digitalisat
Bibliografia Theodor Pyl: Kosegarten, Gottfried: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 16, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, strony 742–745. Kosegarten: Mayers Conversations Lexikon, Leipzig 1877, Tom 10, strona 289.
Kategoria:Niemieccy orientaliści Kategoria:Niemieccy teolodzy protestanccy Kategoria:Niemieccy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1860