Adolf Stöhr (ur. 24 lutego 1855 w St. Pölten, zm. 10 lutego 1921 w Wiedniu) – austriacki filozof i psycholog, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego. Zajmował się m.in. zagadnieniami filozofii języka, metafizyki i logiki.
Życiorys Ukończył Piaristengymnasium w Wiedniu. Od 1873 roku studiował botanikę i filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1885 habilitował się z filozofii, w 1900 roku został profesorem nadzwyczajnym, w 1910 profesorem zwyczajnym.
Wybrane prace Umriss einer Theorie der Namen. Leipzig: F. Deuticke, 1889 Zur nativistischen Behandlung des Tiefensehens. Leipzig, Wien: F. Deuticke, 1892 Letzte Lebenseinheiten und ihr Verband in einem Keimplasma, vom philosophischen Standpunkte. Leipzig: F. Deuticke, 1897 Zur Hypothese der Sehstoffe und Grundfarben. Leipzig: Deuticke, 1898 Philosophie der unbelebten Materie. Leipzig: J.A. Barth, 1907 Lehrbuch der Logik in psychologisierender Darstellung. Leipzig: F. Deuticke, 1910
Bibliografia Angetter D: „Stöhr Adolf”. W: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 13. Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1957–2005, s. 291-292
Kategoria:Austriaccy filozofowie XIX wieku Kategoria:Austriaccy filozofowie XX wieku kategoria:Austriaccy psycholodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w St. Pölten Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego kategoria:Urodzeni w 1855 kategoria:Zmarli w 1921