Dobrá Niva – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Zwoleń.
Położenie Wieś leży w centralnej części Kotliny Pliešovskiej, nad rzeką Neresnicą, ok. 12 km na południe od ZwoleniaVladimír Adamec, Nora Jedličková: Slovensko. Turistický lexikon, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1991, , s. 53 i ok. 16 km na północ od Krupiny.
Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 66 oraz linia kolejowa Zwoleń - Šahy.
Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1254. W 1270 r. pod nazwą Dobruna pojawiła się ona w dokumencie króla Stefana V, który potwierdzał w nim wcześniejsze przywileje miejskie króla Beli IV. Dobrá Niva (później wspominana jako Dobrona, Dóbring, Dobronyva, Dobronivá) powstała jako osada górnicza. Wkrótce wraz z sąsiednimi miasteczkami: Babiná, Pliešovce i Sása utworzyła wolny związek, w którym miała najważniejszą pozycję. Ponieważ działalność górnicza nie przyniosła oczekiwanych efektów, mieszkańcy zajęli się rolnictwem, hodowlą bydła i owiec, wypalaniem węgla drzewnego, furmanieniem oraz wiejskimi rzemiosłamiWg oficjalnej strony wsi . Miejscowość z czasem utraciła większość przywilejów i stała się zależna od feudalnego "państwa" z siedzibą na zamku Dobrá Niva. W latach 1582–1657 musiała płacić daniny Turkom, którzy w latach 1599 i 1663 ją splądrowaliAlbert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 187-188.
W 1944 r. na terenie wsi miał kwatery partyzancki oddział porucznika Taralenki, a mieszkańcy aktywnie współpracowali z ruchem oporu. W czasie słowackiego powstania narodowego w październiku 1944 r. w rejonie Dobréj Nivy miała pozycje obronne pododdziały 2 Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady Desantowej, które w zaciętych bojach broniły Niemcom dostępu do Kotliny Zwoleńskiej. Armia radziecka wkroczyła do miejscowości 14 marca 1945 r. Aktualnie mieszkańcy pracują po części w miejscowym rolnictwie lub prywatnych firmach, po części w zakładach przemysłowych, transporcie i usługach w okolicznych ośrodkach miejskich. Demografia Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1867 osób, w tym 957 kobiet i 910 mężczyzn. W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco: Słowacy – 98,61% Czesi – 0,46% Morawianie – 0,23% Polacy – 0,06% Ukraińcy – 0,12% Węgrzy – 0,12%
Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco: Katolicy rzymscy – 37,5% Grekokatolicy – 0,29% Ewangelicy – 55,03% Prawosławni – 0,06% Husyci – 0,06% Ateiści – 5,61% Nie podano – 0,93%
Kultura i zabytki
W miejscowości prawie do połowy XX w. używany był wariant środkowosłowackiego stroju ludowego, nazywany strojem dobroniwskim. Ze względu na ogólny charakter, niektóre elementy składowe i ich nazwy jest uznawany za jedną z odmian stroju detwiańskiego (słow. detviansky kroj). Do dziś we wsi żywy jest folklor.
Zachował się w znacznym stopniu historyczny układ zabudowy wsi oraz szereg dawnych zabudowań mieszkalnych i gospodarczych, dzięki czemu można prześledzić rozwój tutejszego budownictwa ludowego od początków XIX w. (najstarszy dom jest z 1812 r.),. Kościół katolicki św. Michała Archanioła, pierwotnie romański z poł. XIII w., w 1732 r. przebudowany barokowo. Kościół ewangelicki tzw. tolerancyjny z lat 1784-1785, odnowiony po pożarze w 1957 r.
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w powiecie Zwoleń