Hermann Stolting (ur. 13 marca 1911 we Frankfurcie nad Menem, zm. 1988Der Frankfurter Auschwitz-Prozess (1963-1965) : kommentierte Quellenedition) – niemiecki prawnik, prezydent Niemieckiego Towarzystwa Ochrony Zwierząt (), kandydat do niemieckiego landtagu z ramienia partii NPD. W czasie II wojny światowej prokurator okupacyjnego Sądu Specjalnego w Bydgoszczy, pełniący tę funkcję w 1942.
Życiorys Był synem Hermana Stoltinga, znanego obrońcy praw zwierząt w Niemczech. Ze względu na identyczne imię i nazwisko oraz zbliżoną działalność w ruchu praw zwierząt nazywany był Hermanem Stoltingiem drugim i dodawano mu do nazwiska rzymską literę II. W latach 30. XX w., po ukończeniu praktyki asesora, przez trzy miesiące pełnił funkcję sędziego, jednak po dojściu do władzy nazistów został usunięty z niemieckiego aparatu sądowniczego jako osoba politycznie niepewna. Żeby pokazać swoją lojalność wobec nowej władzy, wstąpił do NSDAP. W czasie II wojny światowej był prokuratorem w okupowanej przez Niemców Bydgoszczy. Zasiadał jako sędzia w Sądzie Specjalnym (niem. Sondergericht Bromberg). Wielokrotnie domagał się dla oskarżonych wykonania najsurowszego wyroku – kary śmierci – w tym również za drobne przestępstwa, np. kradzieże. Jeden z wyroków śmierci zapadł w sprawie polskiego rolnika, który dokonał nielegalnego uboju sześciu świńJürgen Graf on Criminal Justice and Nazi Crimes October 09, 2006. Nominację na prokuratora podpisaną przez Adolfa Hitlera otrzymał dnia 18 kwietnia 1941. Solting osobiście brał udział w wielu egzekucjach. W dniu 28 kwietnia 1942 był kierownikiem grupy egzekucyjnej, która w ciągu piętnastu minut rozstrzelała dziesięciu Polaków.
Okres powojenny Po wojnie prowadził kancelarię adwokacką we Frankfurcie nad Menem. W 1961 roku był m.in. adwokatem w procesie Adolfa Eichmanna Richarda Baera z procesów Adolfa Eichmanna we Frankfurcie. W latach 1963–1965 bronił m.in. członków personelu obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu w czasie tzw. procesów oświęcimskich, które odbywały się we Frankfurcie. Później bronił również innych nazistów m.in. Hermine Böttcher. W 1964 Stolting sam został oskarżony o zbrodnie popełnione w Bydgoszczy.
W okresie powojennym pełnił również funkcję prezesa Niemieckiego Towarzystwa Ochrony Zwierząt dając się poznać jako gorący propagator praw zwierząt. W 1962 opublikował na ten temat książkę Das Tier im Recht, która nazwana została niemiecką biblią obrońców zwierząt.
W latach 70. XX w. Stolting pojawił się w książce polskiego dziennikarza Krzysztofa Kąkolewskiego Co u pana słychać?, która po przetłumaczeniu na język niemiecki doprowadziła do skandalu medialnego w Polsce i w Niemczech. Kąkolewski przeprowadził z nim wywiad, w którym skupił się głównie na pracy w sądach specjalnych. W wywiadzie Stolting wyraził przekonanie, że jako prokurator musiał być obecny również podczas wykonywania wyroków śmierci i dobrze oraz sumiennie wykonywał swoje obowiązki. Na uwagę Kąkolewskiego, że w Polsce nie karano śmiercią za kradzież, odpowiada:
Z dokumentów procesowych wynikało, że egzekucje skazańców wykonywano precyzyjnie co 3 minuty. Kiedy Kąkolewski podał w wątpliwość, czy czasy podawane w protokołach wykonywania wyroków były zgodne z prawdą, Stolting odpowiedział z oburzeniem:
Dzieła Hermann Stolting publikował dzieła na tematy prawnicze oraz praw zwierząt: „Fehlerhafte Staatsakte im Staatsangehörigkeitsrecht (Fehlergründe und Fehlerfolgen), Inaugural-Dissertation...” 1936, „Das Tier im Recht” 1962.
Film W 1982 Hermann Stolting wystąpił w zachodnioniemieckim filmie dokumentalnym Von Richtern und anderen Sympathisanten.opis filmu w języku niemieckim..
Przypisy
Bibliografia
.
Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Obrońcy praw zwierząt Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Politycy NPD Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1988