Zifu Rubao (, kor. 자복여보 Jabok Yebo, jap. Shifuku Nyohō, wiet. Tư Phúc Như Bảo; ur. 890, zm. 960) – chiński mistrz chan ze szkoły guiyang. Był mistrzem czwartej generacji szkoły i jest uważany za czwartego jej patriarchę.
Życiorys Po śnie jego matki, w którym Bodhidharma przyszedł do jej domu z Indii, rodzice byli przekonani, że syn zostanie mnichem. Bardzo wcześnie posłali go zatem do klasztoru Zifu.
Został uczniem i spadkobiercą Dharmy mistrza chan Xity Guangmu. Nauczał w klasztorze Zifu w Jinzhou. Zasłynął z krótkich, zwykle składających się z jednego słowa odpowiedzi na pytania. Jeśli musiał powiedzieć coś więcej, starał się mówić jak najprościej.
Mnich spytał: „Jakie zdanie jest zgodne z wielkim działaniem?” Zifu milczał.
Mnich spytał: „Co jest zasadniczą tajemnicą?” Zifu powiedział: „Zamknij te drzwi.”
Mnich spytał: „Luzu patrzył w ścianę. Co to znaczy?” Zifu powiedział: „On nigdy nie został wmieszany.”
Mnich spytał: „Jaki jest styl domu mistrza?” Zifu powiedział: „Po ryżu, trzy filiżanki herbatyAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 253..”
Pewnego dnia trzymając poduszkę do siedzenia w medytacji nad głową, spytał uczniów „Co powiecie o tym?”. Ponieważ wszyscy milczeli, opuścił poduszkę i usiadł na niej.
Miał czterech spadkobierców DharmyThomas Cleary i J. C. Cleary. The Blue Cliff Record. s. 602..
Mistrz chan Zifu pojawia się w gong’anach 33 i 91 w Biyan lu oraz 25 w Congrong lu.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Liu Tiemo (bd) mistrzyni chan 38/11.Yangshan Huiji (814–890) 39/12. Wuzhu Wenxi (821–900) 39/12. Miaoxin (bd) mistrzyni chan 39/12. Hangzou Wenxi (bd) 39/12. Xita Guangmu (Yangshan) (bd) 40/13. Zifu Rubao (890-960) 41/14. Guizhen Deshao (bd) 42/15. Sanjiao Zhiqian (bd) 43/16. Xingyang Ciduo (bd) 44/17. Deqing Yanche (Xuyun; 1840-1959) odnowiciel wszystkich pięciu szkół chan 45/18. Xuanhua 39/13/1. Wŏnnang Taet'ong (816–883) szkoła sŏngju – Korea 39/12/1. Sunji Korea 39/12. Nanta Guangyong (840–938) 40/13. Bajiao Huiqing (bd) koreański mistrz działający w Chinach 41/14. Xingyang Qingrang (bd)
Przypisy
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. . Thomas Cleary i J. C. Cleary. The Blue Cliff Record. Shambala. Boston. 1992. s. 648. . Strona internetowa
Kategoria:Duchowni buddyjscy epoki Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 890 Kategoria:Zmarli w 960