Gubernia ołoniecka () – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-zachodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II jako namiestnictwo ołonieckie, od ukazem Aleksandra I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni był Pietrozawodsk. Zlikwidowana w 1922.
Gubernia była położona pomiędzy 60°21′ a 65°16′ szerokości geograficznej północnej i 29°42′ a 41°57′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy i północnego wschodu z gubernią archangielską, od południowego wschodu z gubernią wołogodzką, od południa z gubernią nowogrodzką i sankt-petersburską, na zachodzie z jeziorem Ładoga i Wielkim Księstwem Finlandii.
Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 130 801 km², w początkach XX wieku była podzielona na 7 ujezdów.
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 364 156 osób – Rosjan (78,2%), Karelów (16,3%), Wepsów (4,4%) i Finów.
Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897Spis powszechny Imperium Rosyjskiego 1897 – Ludność guberni ołonieckiej wg języka ojczystego. Ujezd Rosjanie Karelowie Wepsowie Finowie Gubernia ogółem 78,2% 16,3% 4,4% … Wytiegrowski 98,5% … … … Kargopolski 99,8% … … … Łodiejnopolski 79,8% … 19,2% … Ołoniecki 27,0% 71,3% … 1,5% Pietrozawodski 67,1% 22,1% 9,1% 1,1% Powieniecki 49,4% 49,7% … … Pudoski 99,7% … … …
Zlikwidowana dekretem WCIK 18 września 1922. Obecnie terytorium historycznej guberni znajduje się w obrębie autonomicznej Republiki Karelii w składzie Federacji Rosyjskiej.
Przypisy
Bibliografia Олонецкая губерния Энциклопедия Брокгауза Ф.А. и Ефрона И.А.
Ołoniecka Kategoria:Geografia historyczna Rosji