Vân Phong (zm. 956) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông. Znany także jako Chủ Phong.
Życiorys Pochodził z Từ Liêm w prefekturze Vĩnh Khương. Jego nazwisko to Nguyễn. Jego brzemienna matka odrzuciła jedzenie mięsa i często śpiewała sutry; gdy się urodził duchowe światło wypełniło pokój. Jego rodzice tak byli tym poruszeni, że później łatwo zgodzili się jego mnisią ordynację.
Kiedy podrósł został służącym mistrza thiền Thiện Hội i jego głównym uczniem, co przyspieszyło jego duchowy rozwój.
Mistrz Thiện Hội często mu mówił: "Narodziny i śmierć są ważną sprawą. Powinieneś dążyć do tego, aby całkowicie to pojąć. Vân Phong spytał: "Kiedy przychodzą narodziny i śmierć, to jak możemy tego uniknąć?" Thiện Hội powiedział: "Gdy nie ma narodzin i śmierci, z pewnością możemy ich uniknąć." Vân Phong spytał: "Czym jest miejsce, gdzie nie ma narodzin i śmierci?" Thiện Hội powiedział: "Powinieneś to pojąć w samym środku narodzin i śmierci."
Vân Phong powiedział: "Jak mogę to rozumieć?" Thiện Hội powiedział: "Odejdź na chwilę i wróć wieczorem." Vân Phong powrócił o ustalonym czasie, ale Thiện Hội powiedział: "Poczekaj do jutrzejszego poranka, a zgromadzenie udowodni ci to." Vân Phong nagle stał się pusty dzięki oświeceniu i pokłonił się oddając hołd. Thiện Hội powiedział: "Jaką prawdę zobaczyłeś?" Vân Phong powiedział: "Pojąłem." Thiện Hội powiedział: "Jak to więc jest?" Vân Phong podniósł pięść i powiedział: "Nie warte tego." Thiện Hội po tych słowach odpuściłCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'., ss. 110, 111.
Następnie przebywał i nauczał w swojej świątyni Khai Quốc w stolicy Thăng Long (Hoa Lư).
Vân Phong zmarł w trzecim roku, bính thìn, okresu Xiande Późniejszej dynastii Zhou, czyli w roku 956.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)
Przypisy
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Zmarli w 956