Thông Biện (zm. 1134) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.

Życiorys Pochodził z Đan Phượng (obecnie w prowincji Hà Tây). Jego rodzinne nazwisko to Ngô. Z natury był inteligentny i jasno rozumiał trzy nauki buddyjskie: Dyscyplinę, Medytację i Mądrość.

Studiowanie thiền rozpoczął u mistrza Viêna Chiếu z Cát Tướng. Po osiągnięciu oświecenia przeniósł się do Narodowej Świątyni w stolicy Thăng LongNajpewniej chodzi tu o klasztor Khai Quốc, w którym przebywało wielu wybitnych mnichów. Przybrał sobie wtedy nazwisko Trí Không (Pusta Mądrość).

Piętnastego dnia drugiego miesiąca piątego roku okresu Hội Phong, czyli wiosną 1096 r., cesarzowa-wdowa Phù Thánh Cảm Linh Nhân zorganizowała wegetariański festyn dla mnichów z Narodowej Świątyni. Zaczęła zadawać wiele pytań związanych z buddyzmem, na które odpowiadał tylko Thông Biện. Na zakończenie festynu cesarzowa była tak zadowolona z odpowiedzi i wyjaśnień mistrza, że nadała mu tytuł Tăng Lục (Mnich Pisarz) oraz obdarowała purpurową szatąNadawanie purpurowej szaty mnichom rozpoczęło się w Chinach za cesarzowej Wu Zetian (684-774). Nadała mu także nowe nazwisko — Thông Biện Quốc Sư (Narodowy Nauczyciel Dopełnionej Elokwencji)Tytuł Narodowego Nauczyciela rozpoczęto nadawać w Chinach. Pierwszym, który go otrzymał był mnich Fachang za Północnej Dynastii Qi (550-577).

Po tym wydarzeniu wielokrotnie był zapraszany na dwór. Jego nauki doprowadziły cesarzową-wdowę do głębokiego wglądu.

W późniejszych latach mistrz przeniósł się do klasztoru Phổ Ninh w Từ LiêmObecnie w prefekturze Hòa Đức w prowincji Hà Đông, który stał się wielkim ośrodkiem nauczania buddyzmu. W nauczaniu mistrz często wykorzystywał Sutrę Lotosu.

Dwunastego dnia drugiego miesiąca w drugim roku, giáp dần, ery Thiên Chương Bảo Tự, czyli w 1134 r., mistrz powiedział, że jest chory i zmarłCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 130.

Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)

Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.

Przypisy

Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1134