Mãn Giác (ur. 1052–1096) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Urodził się w wiosce An Cách w Lũng Mạc. Nazywał się Nguyễn Trường. Jego ojciec Nguyễn Hoài TốJego oryginalne nazwisko to Lý, w 1073 r. poprowadził on poselstwo do Chin z wiadomością o śmierci cesarza Lý Thánha Tônga. Ze względu na to, że za Trầnów nazwisko Lý zostało zabronione, zmienił je na Nguyễn prowadził wysoki urząd na dworze cesarskim.
Mãn Giác był bardzo dobrze wykształconym młodym człowiekiem i to zarówno w klasyce konfucjanskiej i buddyjskiej. Ponieważ cesarz Lý Thánh Tông wydał dekret nakazujący dzieciom szlacheckich rodzin przychodzenie na dwór, aby mu służyć, Mãn Giác wypełniał ten obowiązek. Po jego spełnieniu, Mãn Giác zajmował się dhyaną. Gdy na tron wstąpił Lý Nhân Tông, ze względu na szacunek jakim darzył Mãna Giáca, nadał mu nazwisko Hoài Tín (Wypełniony Wiarą).
W czasie okresu Anh Vũ Chiêu Thắng, czyli w latach 1076-1084, Mãn Giác poprosił o zgodę na zostanie mnichem. Został uczniem i spadkobiercą mistrza Quảng Trí z klasztoru Quán Đỉnh. Następnie tylko z miską żebraczą i kijem udał się na wędrówkę po kraju poszukując towarzyszy w Dharmie. Wszędzie, gdzie się pojawił, był otaczany przez uczniów. Stał się jednym z liderów buddyzmu w tych czasachCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 131.
Ponieważ cesarz Lý Nhân Tông i cesarzowa-wdowa Phù Thánh Linh Nhân zwrócili się w stronę thiềnu, wybudowali świątynię Giác Nguyên obok pałacu Cảnh Hưng. Do prowadzenia jej zaprosili Mãna Giáca. Ostatecznie cesarz osiągnął oświecenie i jest uważany za spadkobiercę Dharmy mistrza.
Pod koniec jedenastego miesiąca w piątym roku okresu Hội Phong, czyli w 1096 r.Ta data może nie być prawdziwa i mistrz nie zmarł w tym roku, bowiem jego spadkobierca Bổn Tịnh urodził się w 1110 r. a został uczniem mistrza Mãna Giáca zapewne ok. 1130 r. mistrz zawiadomił wszystkich, że jest chory i powiedział wiersz z ostatnimi naukami dla uczniów: Gdy mija wiosna, więdną setki kwiatów, Gdy przychodzi wiosna, rozkwitają setki kwiatów. Jedna rzecz po innej, życie mija przed waszymi oczami, Starość przychodzi z góry. Nie myślcie, że wszystkie kwiaty opadają z końcem wiosny, Na dziedzińcu zeszłej nocy zakwitła gałąź śliwy 春去百花落 春到百花開 事逐眼前過 老從頭上來 莫謂春殘花落尽 庭前昨夜一枝梅
Xuân khứ bách hoa lạc Xuân đáo bách hoa khai Sự trục nhãn tiền quá Lão tòng đầu thượng lai Mạc vị xuân tàn hoa lạc tận Đình tiền tạc dạ nhất chi mai. Tego wieczoru Mãn Giác zmarł siedząc w pozycji lotosu. Jego ciało zostało skremowane i relikwie umieszczono w stupie w świątyni Sùng Nghiêm w jego rodzinnej wiosce. Cesarz nadał mu pośmiertnie tytuł Mãn Giác (Doskonałe Oświecenie).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam – szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)
Przypisy
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Urodzeni w 1052 Kategoria:Zmarli w 1096