Tadeusz Augustyniak (ur. 1 marca 1930 w Krakowie, zm. 6 stycznia 2011 tamże) – polski pilot, nestor polskiego ratownictwa śmigłowcowego, współtwórca (inni piloci: Janusz Siemiątkowski i Zbigniew Rawicz) ratownictwa śmigłowcowego w Tatrach, ratownik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, członek honorowy TOPR.
Życiorys thumb|240px|Grób Tadeusza Augustyniaka na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Tadeusz Augustyniak ukończył szkołę średnią z dyplomem tele-radiotechnika oraz Cywilną Szkołę Pilotów i Mechaników w Ligocie Dolnej.
Pracował początkowo w Zakładach Kinotechnicznych w Krakowie, a później w Wytwórni Filmów Oświatowych jako asystent operatora. Od początku istnienia, od 1946 roku działał w Aeroklubie Krakowskim. Początkowo, w latach 1946–1947 szkolił się na szybowcach, zdobywając wiedzę nawigacyjną i zapoznając się z warunkami wietrzno-termicznymi, od 1948 roku kolejno pełnił w Aeroklubie funkcję prezesa, kierownika, szefa wyszkolenia i kierownika sekcji samolotowej.
W 1959 roku rozpoczął pracę w Zespole Lotnictwa Sanitarnego w Krakowie. Należał do pierwszej, większej grupy pilotów lotnictwa sanitarnego, szkolonych w pilotażu śmigłowcowym, które przeszedł w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie w 1960 roku.
Od 1961 roku współtworzył bazę lotnictwa sanitarnego w Sanoku (drugim pilotem był Jerzy Mendyka) będącą zabezpieczeniem dla rejonu Bieszczadów. W 1962 roku zorganizował zakup śmigłowca SM-1 dla krakowskiego Zespołu Lotnictwa Sanitarnego. Rozpoczął współpracę z TOPR. Pierwszy lot ratunkowy wykonał w 1963 roku, transportując do szpitala turystę, który w rejonie Pięciu Stawów złamał nogę. Na tym jednosilnikowym śmigłowcu wykonał lądowanie autorotacyjne w rejonie Lubonia Wielkiego w Gorcach – transportując dzieci do szpitala w Rabce. Od 1975 roku w Zakopanem zorganizował regularne dyżury śmigłowców (Mi-2). Był gorącym orędownikiem wprowadzenia na potrzeby TOPR śmigłowca Sokół.
Augustyniak stworzył nowy rozdział Instrukcji Wykonywania Lotów w Lotnictwie Sanitarnym dotyczący korzystania ze śmigłowców w terenie górskim. Szkolił pilotów śmigłowcowych w celach ratownictwa górskiego i morskiego. Spędził w powietrzu ponad 8 tysięcy godzin. Wspominał:
Od 1991 roku był na emeryturze, ale latał (na pół etatu – śmigłowiec Mi-2) do 1994 roku. W 1999 roku nadano mu tytuł honorowego członka TOPR. Prezes TOPR Józef Janczy mówił wtedy:
Tadeusz Augustyniak został pochowany 13 stycznia 2011 roku na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
O jego pracy ratowniczej i przyjaźni z ratownikiem TOPR Maciejem Gąsienicą nakręcono film dokumentalny „Ratunek nadchodzi z nieba” w reżyserii Jerzego Porębskiego (2010).
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal za Ofiarność i Odwagę – dwukrotnie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Ofiarność i Odwagę Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy lotnicy cywilni Kategoria:Ratownicy TOPR Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie