Medycyna transportu – dziedzina wiedzy lekarskiej, zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem chorób związanych z transportem oraz zagadnieniami dotyczącymi badań profilaktycznych, oceną ryzyka zawodowego. Była to podstawowa specjalność lekarska trwająca 5 lat.
Historia Specjalizacja została wyodrębniona w 1999 r. Powstała z połączenia medycyny lotniczej, morskiej i tropikalnej oraz kolejowej, (które wcześniej istniały jako odrębne specjalizacje) hiperbarycznej, drogowej i podróży.
Zagadnienia i uprawnienia lekarza medycyny transportu Dziedzina ta łączy w sobie praktykę i diagnozę chorób z zakresu:
medycyny pracy, medycyny morskiej, medycyny tropikalnej, medycyny podróży i turystyki, medycyny lotniczej, medycyny hiperbarycznej, medycyny kolejowej, medycyny transportu drogowego, epidemiologii.
Do uprawnień lekarza medycyny transportu należy:
orzekanie w sprawach spornych (sądowych, ubezpieczeniowych, lekarskich) orzekanie o niezdolności do pracy, czy potrzebie rehabilitacji wystawianie opinii i zaświadczeń osobom związanych z transportem
Choroby diagnozowane przez lekarza medycyny transportu choroba wysokościowa, nadciśnienie oddechowe, choroba dekompresyjna, choroba powietrzna, choroba morska, choroba lokomocyjna, choroby tropikalne, oraz inne, które wystąpiły podczas korzystania, bądź pracy związanej ze środkami transportu
Do lekarza medycyny transportu konieczne jest skierowanie, które może wystawić lekarz medycyny rodzinnej lub zakład pracy.
Przypisy
Bibliografia https://web.archive.org/web/20131014075538/http://zdrowie.wieszjak.pl/niezbednik/specjalizacje-lekarskie/305454,Lekarz-medycyny-transportu.html https://web.archive.org/web/20131014144913/http://www.mz.gov.pl/wwwfiles/ma_struktura/docs/21_medycyny_transportu_13072011.pdf
Kategoria:Specjalności lekarskie