Dmitrij Trofimowicz Szepiłow (ros. Дми́трий Трофи́мович Шепи́лов, ur. w Aszchabadzie, zm. 18 sierpnia 1995 w Moskwie) – radziecki polityk, ekonomista marksistowski, członek korespondent Akademii Nauk ZSRR, minister spraw zagranicznych ZSRR (1956–1957), generał major Armii Radzieckiej, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 3. i 4. kadencji.
Życiorys Skończył szkołę w Taszkencie i Wydział Prawa Uniwersytetu Moskiewskiego, a później Wydział Rolniczy Instytutu Czerwonej Profesury. W 1925 wstąpił do partii komunistycznej i został prokuratorem w Jakucji. 1933–1935 pracownik aparatu politycznego na syberyjskich wsiach. Od 1935 pracownik, od 1938 sekretarz naukowy Instytutu Ekonomii Akademii Nauk ZSRR.
W końcu czerwca 1941 zgłosił się ochotniczo do Armii Czerwonej, gdzie dosłużył się stopnia generała majora i stanowiska szefa Wydziału Politycznego 4 Gwardyjskiej Armii.
Od 1946 pracował w redakcji „Prawdy” jako redaktor działu propagandy, a 1952–1956 redaktor naczelny „Prawdy”. Od 1953 członek korespondent Akademii Nauk ZSRR. 1955–1957 członek KC KPZR, 1956–1957 kandydat na członka Prezydium KC. W przemówieniu na XX Zjeździe KPZR podkreślał konieczność „eksportu rewolucji” i „socjalizmu” poza ZSRR. Od 1 czerwca 1956 do 15 lutego 1957 był ministrem spraw zagranicznych ZSRR, zastępując na tym stanowisku Wiaczesława Mołotowa. Przyczynił się do nawiązania przez ZSRR stosunków z krajami Bliskiego Wschodu, w przeciwieństwie do swoich poprzedników, dla których liczyła się tylko Europa. W czerwcu 1956 jako pierwszy minister spraw zagranicznych ZSRR odwiedził Egipt, Syrię, Liban i Grecję. Podczas rozmów z prezydentem Egiptu Naserem zawarł z nim tajne porozumienie w sprawie sponsorowania przez ZSRR budowy Tamy Asuańskiej. Reprezentował stanowisko ZSRR podczas kryzysu sueskiego i powstania na Węgrzech 1956. W czerwcu 1957 przyłączył się do „Grupy Antypartyjnej” Malenkowa, Kaganowicza i Mołotowa w próbie obalenia Nikity ChruszczowaTompson 1995, s. 176–183.. W 1962 wykluczony z KPZR, członkostwo partii przywrócono mu w 1976.
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Kutuzowa I klasy Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Suworowa II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
Prace Политическая экономия. Учебник. (Podręcznik marksistowskiej ekonomii politycznej) — К. В. Островитянов, Д. Т. Шепилов, Л. А. Леонтьев, И. Д. Лаптев, И. И. Кузьминов, Л. М. Гатовский, П.Ф. Юдин, А.И. Пашков, В.И. Переслегин. — М.: Госполитиздат, 1954. — 454 с. Przekłady na język polski 839, strona ; 22 cm.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne http://www.rau.su/observer/N09_98/9_17.HTM http://vivovoco.ibmh.msk.su/VV/PAPERS/HISTORY/KPSS/BIO/184.HTM
Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ludzie urodzeni w Aszchabadzie Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych RFSRR i ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy ekonomiści Kategoria:Członkowie Akademii Nauk ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie