Starożytna łaźnia w Nazarecie () – termy zlokalizowane na Starym Mieście Nazaretu, na północy Izraela. Powstała w okresie hellenistycznym lub rzymskim.
Historia Starożytna łaźnia w NazarecieSHACHAM, Tzvi. 2012. Bathhouse from the Crusader Period in Nazareth in Kreiner, R & W. Letzner (eds.). SPA. SANITAS PER AQUAM. Tagungsband des Internationalen Frontinus-Symposums zur Technik und Kulturgeschichte der antike Thermen. Aachen, 18-22 marca 2009, s. 319-326. BABESCH SUPPL. 21 została odkryta w 1993 roku przez Eliasa Shama, który miał problem z wilgocią w zakupionym przez niego sklepie przy placu Źródła MariiAlexandre, Yardenna. 2012. Mary's Well, Nazareth. The Late Hellenistic to the Ottoman Periods. Jerusalem, IAA Reports 49.. Z tego powodu rozpoczął on remont, odkrywając w ścianach stare gliniane rury, a w piwnicy część podziemnego tunelu. Użyty przez niego wysokiej rozdzielczości georadaru odkrył olbrzymi kompleks podziemnych korytarzy. Dodatkowe badania przeprowadzone w latach 2004–2005 ujawniły dużą łaźnię oraz inne dodatkowe struktury podziemne. W 2003 roku archeolog Richard Freund wyraził przekonanie, że odkryte miejsce z pewnością jest bizantyjską łaźnią.
Architektura Łaźnia została udostępniona do zwiedzania turystom. Termy zaopatrywane były podziemnymi tunelami w źródlaną wodę pochodzącą ze Źródła Marii. Pomieszczenia z basenami i sala do wypoczynku były ogrzewane gorącym powietrzem rozprowadzanym w przestrzeni pod podłogą. System ten nazywano hypocaustum. Tutejszy piec i hypocaustum są najpiękniejszym takim zachowanym systemem na Bliskim Wschodzie.
Przypisy
Kategoria:Architektura w Nazarecie