Jadwiga – odmiana uprawna winorośli wyhodowana w 1907 r. przez Ignacego Urbańskiego, nauczyciela z Pleszewa w Wielkopolsce. Jest to krzyżówka odmian Julianna i Agostenga. Charakterystyka winorośli Wzrost krzewu umiarkowany. Pędy sztywne i proste, zaczerwienione od strony grzbietowej międzywęźli. Liście 5-klapowe z głębokimi zatokami bocznymi i zatoką przy ogonkową w kształcie litery U (jak u odmiany Chasselas). Kwiaty obupłciowe (samopylne). Wierzchołki pędów (koronki) całkowicie otwarte (jak u winorośli właściwej). Płodność dolnych trzech pąków u nasady łozy bardzo słaba. Grona średniej długości około 12 cm i masie ok. 190g w kształcie stożka, zagęszczone. Jagody zielonożółte, szeroko-elipsoidalne do okrągłych o średnicy ok. 18 mm i masie około 2g najczęściej z trzema nasionami. Miąższ kruchy o neutralnym smaku. Fenologia Dojrzewa wcześnie, po około dwóch tygodniach po odmianie Perła Czabańska, prawie równocześnie z odmianą Pinot Noir Precoce. Suma aktywnych temperatur około 2200 zależnie od stanowiska uprawy. W polskich warunkach klimatycznych wymaga ochrony przed przemarzaniem. Drewnienie łozy słabe. Podatna na choroby grzybowe. Cięcie Dobrze owocuje przy długim cięciu na 8-12 pąków. Rozpowszechnienie W okresie międzywojennym powszechnie uprawiana w Wielkopolsce Występuje w zbiorach ampelograficznych Białorusi, Ukrainy i Czech. W Polsce jedynie w prywatnych kolekcjach amatorskich.
Przypisy
Linki zewnętrzne https://vinograd.info/spravka/spravka/spisok-sortov-vinograda-instituta-magarach.html http://www.vitis.ru/pdf/aac.pdf http://www.winogrona.org/index.php?title=Jadwiga
Kategoria:Szczepy winorośli