The X Factour – trasa koncertowa heavymetalowego zespołu Iron Maiden promująca album The X Factor, trwająca od 28 września 1995 do 7 września 1996 roku, obejmująca koncerty w 37 krajach globu. W ówczesnym czasie był to rekord w historii zespołu, co do ilości odwiedzonych krajów. Była to zarazem pierwsza trasa koncertowa z nowym wokalistą, Blazem Bayleym, który zastąpił legendarnego Bruce’a Dickinsona w bardzo niekorzystnym okresie dla klasycznego heavy metalu. Asekuracyjnie management grupy zabookował w wielu miejscach koncerty w kameralnych obiektach, liczących od 1,5 tys. do 4 tys. miejsc. Latem 1996 zespół powrócił do koncertów stadionowych w Ameryce Południowej i Europie, w Grecji, Hiszpanii, Włoszech czy Francji grupa zagrała przed wielotysięcznymi audytoriami.
Po raz pierwszy odwiedzili Słowenię, wyspę Gozo, Bułgarię, Rumunię, RPA oraz Izrael, gdzie zagrali trzy kameralne koncerty inaugurujące tournee. Lokalne władze doprowadziły do odwołania koncertu w Bejrucie, stolicy Libanu, ze względów "obyczajowych". Jeszcze na etapie przedsprzedaży rozeszło się tam ponad 5 tys. biletów, jednak nie było szans na realizację widowiska. Grupa wróciła również po dziewięciu latach absencji do Polski, gdzie z powodzeniem wystąpili na stołecznym Torwarze. Muzycy po latach twierdzili, iż pod wieloma względami tournee było sukcesem i pozwoliło klasycznemu metalowi oraz Iron Maiden na przetrwanie w niesprzyjającej atmosferze medialnej. W 1997 roku zespół zorganizował specjalny koncert internetowy, który zobaczyć mogli zarejestrowani użytkownicy wybranych platform audio-wizualnych Szacuje się, iż przy średniej przekraczającej 11 tys. widzów, trasa przyciągnęła około 1,75 mln fanów.
Supporty My Dying Bride – koncerty europejskie 1995. Skid Row – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. Slayer – festiwale europejskie. Motörhead – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. Helloween – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii, Ameryka Południowa. Fear Factory – koncerty w Ameryce Północnej 1996. Psycho Motel – koncerty w UK 1995. King Diamond – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. Mercyful Fate – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. Biohazard – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. Type O Negative – festiwale europejskie. Dog Eat Dog – festiwale europejskie, Monsters of Rock w Brazylii. The Almighty – Francja, Hiszpania, Portugalia, Włochy. Nightmare – Warszawa. Cold – Warszawa. Gladiator – Praga, Słowacja. Makina – Meksyk. Moby Dick – Budapeszt. Lithium – koncerty w Południowej Afryce. Spitfire – koncerty w Grecji. B.T.R – Sofia. Skin – festiwale europejskie, UK. Panzer – Santiago. Malon – Argentyna. Heroes del Silencio – Santiago.
Setlista thumb|Blaze w studio 1995 Introdukcja: brak dedykowanego intra. „Man on the Edge” (z albumu The X Factor, 1995) „Wrathchild” (z albumu Killers, 1981) „Heaven Can Wait” (z albumu Somewhere in Time, 1986) „Lord of the Flies” (z albumu The X Factor, 1995) „Fortunes of War” (z albumu The X Factor, 1995) „Blood on the World’s Hands” (z albumu The X Factor, 1995) „Afraid to Shoot Strangers” (z albumu Fear of the Dark, 1992) „The Evil That Men Do” (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) „The Aftermath” (z albumu The X Factor, 1995) „Sign of the Cross” (z albumu The X Factor, 1995) „2 Minutes to Midnight” (z albumu Powerslave, 1984) „The Edge of Darkness” (z albumu The X Factor, 1995) „Fear of the Dark” (z albumu Fear of the Dark, 1992) „The Clairvoyant” (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) „Iron Maiden” (z albumu Iron Maiden, 1980)
Bisy: „The Number of the Beast” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „Hallowed Be Thy Name” (z albumu The Number of the Beast, 1982) „The Trooper” (z albumu Piece of Mind, 1983)
Uwagi: „Running Free” oraz „Sanctuary” (z albumu Iron Maiden, 1980) były wykonywane jedynie podczas wybranych koncertów festiwalowych, również w Ameryce Południowej. „Blood On The World’s Hands”, „The Aftermath”, oraz „The Edge of Darkness” (z albumu The X Factor, 1995) zostały wykonane po raz pierwszy i ostatni tylko w ramach koncertów tej trasy.
Oprawa trasy Zespół po części zaprezentował widowisko nawiązujące do przedstawień z lat 80., jednakże dużo bardziej okrojone, choćby z uwagi na konieczność występowania w znacznie mniejszych obiektach, niż miało to miejsce przed laty. Scenografia ustawiona na średnich wymiarów scenie, przypominała reprodukcję ilustracji znajdujących się w booklecie albumu The X Factor. Estrada przypominała mroczną manufakturę, wyposażoną w podium i boczne cokoły, częściowo podświetlane. W głębi sceny kilkakrotnie zmieniały się backdropy z reprodukcjami nawiązującymi do ilustracji okładkowych promowanej płyty.
Zespół nie wykorzystywał pirotechniki, natomiast maskotka – Eddie pojawiała się w wersji mobilnej (nawiązującej do jej wizji z okładki płyty) oraz w trakcie prezentacji utworu „Iron Maiden” – na ogromnym krześle elektrycznym w tyle estrady – w wersji identycznej, jak na rewersie książeczki płyty. Fani mogli dostrzec, jak maszkarą miotają elektrowstrząsy, zaś scenę zasnuwała para z suchego lodu. Oczywiście nie zabrakło efektownego oświetlenia. Estradę otaczały ramy tworzące prostokąt, wewnątrz którego widniały dwie większe, mobilne rampy tworzące literę „X”. Zespół wykorzystywał (oprócz tradycyjnych PAR 64) rzutniki, stroboskopy, zestawy halogenów oraz pojedyncze lasery. W trakcie utworu „Afraid to Shoot Strangers” nad sceną pojawiała się srebrzysta, lustrzana kula rzucająca refleksy świetlne na widownię i scenografię.
W trakcie koncertów w arenach sportowych, na festiwalach oraz stadionach Ameryki Łacińskiej, zespół wykorzystywał ogromną scenę, wyposażoną w najnowocześniejsze nagłośnienie oraz rozbudowany system świetlny, wyposażony w 900 punktów świetlnych. Oprawa, choć generalnie nie mogła równać się pod względem rozmachu z koncertami grupy w minionym dziesięcioleciu, to podówczas mogła sprawiać pozytywne wrażenie.
Daty trasy UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.