Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu – parafia rzymskokatolicka wparafia rzymskokatolicka w dekanacie Kamienna Góra Zachód w diecezji legnickiej. Jej proboszczem jest ks. Jan Daniel. Obsługiwana przez księży diecezjalnych. Erygowana 1 stycznia 1593 r.

Historia parafii thumb|left|Plebania (po prawej) Droga od Przełęczy Kowarskiej po wejściu w Kotlinę Kamiennogórską przebiega kilkanaście kilometrów przez parafię Leszczyniec. Najpierw z lewej strony rozciąga się Ogorzelec, następnie Leszczyniec i Szarocin. Te trzy wioski tworzą obecnie parafię św. Bartłomieja w Leszczyńcu.

Od pierwszego wspomnienia w 1349 r. ciągle w nazwie Haselbach powtarza się człon Hasel. W 1945 r. nazywano tę miejscowość Lesznica, Leśnica i od 1946 r. utrwaliła się nazwa Leszczyniec.

Zajmuje ona 713 ha powierzchni i posiada dwa kościoły. Stary kościół katolicki p.w. św. Bartłomieja zbudowany w 1593 r. i późniejszy – poewangelicki z lat 1751-1754Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 198. Przy kościele św. Bartłomieja skupiali się katolicy i jako mater adiuncta włączeni byli do Miszkowic odległych 15 kmSchematismus des Bisthums Breslau und seines Delegatur Bezirks fur das Jahr 1891, Breslau 1891, s. 77. W XIX w. rezydował w Leszczyńcu kapłan, który na prawach lokalisty obsługiwał nie tylko Leszczyniec i sąsiadujące wioski, ale również kościół św. Mateusza w Starej Białce z przylegającymi miejscowościami.

Świątynia w Leszczyńcu skupiała wiernych katolików mieszkających w Ogorzelcu, Szarocinie i Czarnowie wraz z dołączonymi do nich po 1945 r. przysiółkami Evental – Moritzfelde, Hohenwaldau i kolonią Grundhauser, które po drugiej wojnie światowej nie otrzymały własnych nazw w języku polskim. Zagubiona wśród lasów i gór wioska Rohrsdorf – wcześniej Wüsterôhrsdorf – Rędziny, gdzie w latach 30. XX w. nie było ani jednego katolika, przypisana do parafii MiedziankaReal – Handbuch des Bisthums Breslau, Breslau 1929, s. 48, znalazła się później na mapie w granicach parafii LeszczyniecAtlas des Erzbistums Breslau (Preussischer Anteil), Breslau 1937, s. 448.

Ogorzelec – Dittersbach Stadt wcześniej nazwany Połowice, Datowice zajmuje 751 ha powierzchni, z czego ponad połowę pokrywają lasy. Był dobrze zaludniony, skoro w 1840 r. miał 826 mieszkańców. Obecnie mieszka tam ponad 500 osób.

Szarocin – Sorotindorf alio nomine Pfafindorf, w 1945 r. Sorocin i od 1946 r. Szarocin jest nieznacznie mniejszy od Leszczyńca czy Ogorzelca. Jego powierzchnia dochodzi do 669 ha, a liczba mieszkańców w 1840 r. osiągnęła stan 698 osób. Po 1945 r, zawsze przekracza 500Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 307.

thumb|300px|Kościół św. Jana Nepomucena Męczennika w Leszczyńcu thumb|300px|Dwa kościoły w Leszczyńcu

Parafia Leszczyniec po 1945 r. w znacznym stopniu zmieniła swe granice. Stara Białka weszła w skład parafii Lubawka, a przy Leszczyńcu pozostało kilkanaście osób z Nowej Białki. Teren parafii przesunął się w kierunku Kamiennej Góry przez oddanie proboszczowi w trwałą obsługę Rędzin, Pisarzowic i Raszowa. Do Leszczyńca został skierowany w 1946 r. ks. Teofil Patynek, jako wikariusz współpracownikWiadomości Kościelne, nr 9-10 (1946), s. 18, natomiast na ewangelickiej plebanii w Rędzinach zamieszkał w poł. 1947 r. ks. Franciszek Madeja, który poprzednio jako kapłan Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo pełnił w dekanacie żagańskim obowiązki powiatowego wikariusza współpracownikaWiadomości Kościelne, nr 5-7 (1947), s. 113. Gdy jesienią 1947 r. ks. Teofil Patynek wyjechał z Leszczyńca, parafię otrzymał w zarząd ks. Franciszek MadejaWiadomości Kościelne, nr 10 -12 (1947), s. 212. Obejmowała ona w tym czasie Leszczyniec, Czarnów, Nową Białkę, Ogorzelec i Szarocin oraz dwie miejscowości z kościołami filialnymi: Pisarzowice i Rędziny. Nieco później dołączono jeszcze trzecią filię Raszów. Taka lokalia z trzystoma wiernymi stała się dużą parafią obejmującą ponad 3000 katolikówSchematyzm duchowieństwa i kościołów Archidiecezji Wrocławskiej opr. przez ks. J. Kubice ma polecenie wikariusza kapitulnego ks. K. Lagosza, Wrocław 1952, s. 137 – 138 skupiających się w czterech świątyniach. Na miejscu w Leszczyńcu kościół katolicki p.w. św. Bartłomieja był zbyt mały i po wyjeździe protestantów przejęto ich świątynię zbudowaną w latach 1751-1754Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927, s. 414. Kościół katolicki stojący na zamkniętym cmentarzu katolickim ks. Bogdan Kaczorowski (1981-1990) gruntownie wyremontował i przygotował do użytkowania w dni powszednie. W Rędzinach – Wiisterórsdorf nie było katolickiego kościoła, więc przystosowano do kultu po ewangelicką świątynię poświęconą w 1850 r.Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927, s. 419 Na mieszkanie proboszcza przeznaczono pastorówkę w Leszczyńcu, będącą w znacznie lepszym stanie niż katolickie probostwo. Nie przejęto pastorówki w Rędzinach.

Rozległość terenowa o długości promienia przecinającego przestrzeń powiatu od granicy na Przełęczy Kowarskiej do styku z jego siedzibą w Kamiennej Górze, wierni gromadzący się w czterech kościołach na niedzielną Mszę św., oraz dzieci z sześciu szkół to uciążliwości dnia powszedniego, które musieli pokonywać duszpasterze. Zmęczeni pracą wnet prosili władzę diecezjalną o przeniesienie na łatwiejsze placówki. Ks. Franciszek Madeja duszpasterzował w Leszczyńcu trzy lata (1947-1950), ks. Franciszek Olszewski-Marszał – 5 lat (1950-1955), a najdłużej, bo 26 lat służył tej parafii na miarę sił i możliwości ks. Walerian Wojarski (1955-1981). W każdą niedzielę i święto odprawiano Mszę św. w Leszczyńcu i Pisarzowicach, a w Raszowie i Rędzinach wymiennie, co drugą niedzielę. Nie było świeckich katechetów, więc powstawały zaniedbania w nauczaniu religii i chrześcijańskim wychowaniu.

Przeprowadzający wizytację kanoniczną parafii w 1964 r., bp Wincenty Urban i ks. dr S. Turkowski widzieli możliwość ożywienia tej parafii przez podział terytorialny. Realizując plan skierowano do Leszczyńca w ramach ogólnych przenosin w 1968 r. ks. Bronisława Błaszczuka jako wikariusza z misją stworzenia nowej parafii w Pisarzowicach. Musiał pokonać wiele trudności, ale nie zawiódł. Działał jako duszpasterz samodzielnego ośrodka duszpasterskiego, który poprzez dekret erekcyjny został dn. 18 lutego 1972 r. ustanowiono parafię PisarzowiceSchematyzm Archidiecezji Wrocławskiej 1979, opr. ks. J. Mandziuk i ks. J. Pater, Wrocław 1979, s. 197.

Zasięg parafii Do parafii należą wierni z miejscowości: Leszczyniec, Ogorzelec i Szarocin.

Proboszczowie po 1945 r.Schematyzm diecezji legnickiej, Legnica 2002, s. 379 1. ks. Teofil Patynek 1946 – 1947 2. ks. Franciszek Madeja 1947 – 1950 3. ks. Franciszek Olszewski 1950 – 1955 4. ks. Walerian Wojarski 1955 – 1981 (ks. wik. Bronisław Błaszczuk 1968 – 1972 oddelegowany do utworzenia parafii w Pisarzowicach) 5. ks. Bogdan Kaczorowski 1981 – 1991 6. ks. Piotr Chorążyczewski 1991 – 1996 7. ks. Andrzej Białek 1996 – 2000 8. ks. Andrzej Wardawa 2000 – 2006 9. ks. Czesław Barczewski 2006 – 2024 10. ks. Jan Daniel 2024 -

Powołania z parafii ks. Bronisław Piśnicki s. Iwona Szewczyk CSSE s. Jolanta Rogus FSK

Wspólnoty Liturgiczna Służba Ołtarza Wspólnota Żywego Różańca Rada parafialna

Cmentarze Cmentarz komunalny w Leszczyńcu Cmentarz parafialny przy kościele w Leszczyńcu

Bibliografia Stanisław Książek, Terytorialna organizacja kościelna Kotliny Kamiennogórskiej w XX wieku, Kamienna Góra 2000. Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997. Real – Handbuch des Bisthums Breslau, Breslau 1929. Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927. Schematismus des Bisthums Breslau und seines Delegatur Bezirks fur das Jahr 1891, Breslau 1891. Atlas des Erzbistums Breslau (Preussischer Anteil), Breslau 1937. Schematyzm duchowieństwa i kościołów archidiecezji wrocławskiej, opr. przez ks. J. Kubicę ma polecenie wikariusza kapitulnego ks. K. Lagosza, Wrocław 1952. Schematyzm archidiecezji wrocławskiej, opr. ks. J. Mandziuk i ks. J. Pater, Wrocław 1979.

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona parafii

Parafia Kategoria:Parafie diecezji legnickiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Bartłomieja