SM U-41 – ostatni niemiecki okręt podwodny typu U-31 zbudowany w Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii w latach 1913-1915. Wodowany 10 października 1914 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 1 lutego 1915 roku.

Służba SMSM - Seiner Majestät. U-41 rozpoczął służbę w II Flotylli pod dowództwem Kapitänleutnanta Clausa Hansena (5 stycznia 1883 – 24 września 1915) – wcześniej dowódca .. W czasie 4 patroli zatopił 29 statków o łącznej pojemności BRT.

2 maja 1915 roku U-41 zatopił pierwszy statek, był to norweski parowiec „America” o pojemności BRT. Statek płynął z ładunkiem drobnicowym z Bostonu do Bergen z przeładunkiem w Sunderland. Gdy był na wysokości Aberdeen na Morzu Północnym został storpedowany, nikt z załogi nie poniósł śmierci. Tego samego dnia U-41 zatrzymał i zatopił jeszcze cztery brytyjskie trawlery „Cruiser” BRT, „Martaban” BRT, „Mercury” BRT oraz „St. Gorge” BRT. Następnego dnia w czasie drogi powrotnej U-41 zatopił jeszcze żaglowiec norweski „Oscar” o pojemności BRT, oraz zajął jako pryz szwedzki parowiec „Roxane”.

W czasie kolejnego patrolu, tym razem u zachodnich wybrzeży Irlandii około 40 mil od Fastnet Rock, 25 maja 1915 roku, U-41 zaatakował i uszkodził należący wówczas do neutralnych Stanów Zjednoczonych parowiec transportowy „Nebrascan” o pojemności BRT.

W czasie tego samego patrolu U-41 zatopił jeszcze osiem statków, po jednym 26 i 27 maja oraz po trzy 28 i 29 maja. Największym z nich i ostatnim zatopionym w czasie tego patrolu był brytyjski parowiec „Glenlee” o pojemności BRT. Płynący z ładunkiem węgla z Barr w Walii do Aden zbudowany w 1904 roku statek, został zatopiony 67 mil na południowy zachód od Wolf Rock, archipelag Scilly.

W lipcu 1915 roku U-41 odbywał patrol na obszarze Szetlandów. 16 i 17 lipca, w czasie drogi na Szetlandy, u zachodnich wybrzeży Norwegii, zatopił dwa rosyjskie parowce transportowe „Balva” o pojemności BRT, płynący z ładunkiem węgla do Archangielska oraz „General Radetzky” o pojemności BRT, płynący z Archangielska do Londynu z ładunkiem drewna. 24 lipca kolejną ofiarą Clausa Hansena był brytyjski parowiec „Grangewood” o pojemności BRT płynący z Archangielska do Hawru z ładunkiem zboża – zbudowany w 1902 roku w Sunderland został zatopiony 20 mil od małej skalistej wyspy . 25 lipca U-41 zatrzymał i zatopił 5 brytyjskich trawlerów oraz amerykański parowiec transportowy „Leelanaw” o pojemności BRT, płynący z Archangielska do Belfastu z ładunkiem lnu oraz konopi. 28 lipca ofiarą U-41 stał się norweski parowiec „Trondhjemsfjord” o pojemności BRT, płynący z Nowego Jorku do Bergen.

W czasie czwartego i ostatniego patrolu U-41 po Morzu Celtyckim okręt zatopił cztery duże jednostki handlowe. 23 września 79 mil na południowy wschód od Fastnet Rock zatrzymał i zatopił ogniem z działa zbudowany w 1907 roku SS „Anglo-Colombian” o pojemności BRT. Statek płynął z końmi z Quebec do Avonmouth obecnie przedmieście Bristolu. Następnym zatopionym tego dnia statkiem był brytyjski parowiec „Chancellor” o pojemności BRT, wkrótce potem łukem U-41 padł trzeci tego dnia statek. Był to zbudowany w 1889 roku parowiec „Hesione” o pojemności BRT, płynący z ładunkiem drobnicowym do Buenos Aires.

Zatopienie 24 września 1915 roku U-41 zatrzymał brytyjski parowiec SS „Urbino”. Należący do T. Wilson, Sons & Co., Ltd., z Hull statek płynął z ładunkiem drobnicowym z Nowego Jorku do macierzystego portu. 67 mil na południowy wschód od Bishop Rock SS „Urbion” został zatrzymany i przeszukany przez załogę U-41. W czasie zatapiania statku ogniem z działa, brytyjski statek pułapka HMS „Baralong”, płynący pod fałszywą banderą amerykańską, podpłynął w miejsce incydentu i otworzył ogień do wynurzonego U-41. W wyniku ataku śmierć poniosło 35 członków załogi wraz z kapitanem Clausem Hanse.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne uboat.net - WWI U-boats U41

Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Okręty podwodne typu U-31 Kategoria:Okręty zbudowane we Friedrich Krupp Germaniawerft Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Celtyckim