Władysława Łowicka ps. „Teresa” (ur. w 1899 w Kalejczycach w woj. białostockim, zm. 29 maja 1943 w Warszawie) – porucznik, łączniczka ZWZ–AK, członkini Związku Legionistek Polskich, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Początkowo miejscem zamieszkania Władysławy Łowickiej był Kraków, a następnie do 1920 Petersburg, w którym ukończyła szkołę średnią. Zamieszkała w Warszawie po przyjeździe do Polski. Członkini Związku Legionistek Polskich oraz urzędniczka Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych. W konspiracji była łączniczką w komórce sabotażu gospodarczego Związku Odwetu, a później Kedywu KG ZWZ-AK. 17 kwietnia 1943 aresztowana, na skutek donosu. W jej biurku podczas rewizji w biurze znaleziono dowody działalności sabotażowej. Także jej siostra Maria Grafczyńska została aresztowano. Była więziona na Pawiaku w izolatce, a badana i bita w al. Szucha. Nic nie ujawniła podczas śledztwa i została rozstrzelana w ruinach getta, a jej symboliczny grób znajduje się na cmentarzu w Sufczynie w gminie Kołbiel.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – od AK 11 listopada 1943, pośmiertnie [Dostęp 2018.05.11] Medal Wojska Krzyż Armii Krajowej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Łączniczki Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Ofiary egzekucji w ruinach getta warszawskiego 1943–1944 Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 1943