Borut Petrič (ur. 28 grudnia 1961 w Kranju) – słoweński pływak reprezentujący Jugosławię, trzykrotny olimpijczyk, pięciokrotny medalista mistrzostw Europy, jednokrotny mistrzostw świata oraz ośmiokrotny igrzysk śródziemnomorskich, a także trener pływacki. Sportowiec roku 1981 w Jugosławii. Jego brat Darjan również był pływakiem.

Życiorys Kariera juniorska Pływanie zaczął trenować w wieku 8 lat, później porzucił je dla piłki wodnej, jednak jako jedenastolatek wrócił do pływania. W 1975 był trzeci na 1500 m stylem dowolnym na juniorskich mistrzostwach Europy. Rok później na tej samej imprezie wywalczył złoto na tym samym dystansie, a także został srebrnym medalistą na 400 m stylem dowolnym i 200 m stylem motylkowym.

Kariera seniorska Igrzyska olimpijskie Petrič trzykrotnie brał udział w igrzyskach olimpijskich. W 1976 startował na 400 i 1500 m stylem dowolnym. Na krótszym dystansie odpadł w pierwszej rundzie, zajmując 5. miejsce w drugim wyścigu eliminacyjnym z czasem 4:07,54, natomiast na dłuższym także zakończył rywalizację w pierwszej rundzie, zajmując 4. pozycję w pierwszym wyścigu eliminacyjnym z czasem 16:03,92. Był najmłodszym reprezentantem Jugosławii na tych igrzyskach. Na kolejnych igrzyskach wystąpił na 200, 400 i 1500 m stylem dowolnym. Na 200 m odpadł w pierwszej rundzie, zajmując 6. lokatę w drugim wyścigu eliminacyjnym z czasem 1:56,51. Na dystansie dwukrotnie dłuższym także zakończył rywalizację w pierwszej rundzie, zajmując 3. miejsce w pierwszym wyścigu eliminacyjnym z czasem 3:59,63. Na najdłuższym dystansie z czasem 15:31,53 uplasował się na 2. pozycji w pierwszym biegu eliminacyjnym, co dało mu kwalifikację do finału, w którym z czasem 15:21,78 był piąty. Na swoich ostatnich igrzyskach wziął udział, tak jak cztery lata wcześniej, w zawodach na 200, 400 i 1500 m stylem dowolnym. Na najkrótszym dystansie zajął 3. lokatę w siódmym wyścigu eliminacyjnym z czasem 1:52,74, odpadając z dalszej rywalizacji i plasując się w końcowej klasyfikacji na 19. pozycji. Na 400 metrów również zakończył udział w pierwszej rundzie, uzyskując czas 3:56,07 w drugim wyścigu eliminacyjnym, który dał mu w nim drugie miejsce. W klasyfikacji końcowej Petrič był osiemnasty. Na najdłuższym dystansie Słoweniec reprezentujący Jugosławię po raz kolejny zakończył rywalizację w pierwszej rundzie, zajmując 4. lokatę w drugim wyścigu eliminacyjnym z czasem 15:36,44 i plasując się ostatecznie na 15. pozycji. Był najstarszym pływakiem reprezentującym Jugosławię na tych igrzyskach.

Pozostałe zawody W 1975 zajął 5. miejsce na igrzyskach śródziemnomorskich na 1500 m stylem dowolnym z czasem 16:49,36. Na mistrzostwach Europy w 1977 zdobył brązowy medal na 1500 m stylem dowolnym z czasem 15:30,74. Rok później w tej samej konkurencji wywalczył srebro na mistrzostwach świata, uzyskując czas 15:20,77. Na Igrzyskach Śródziemnomorskich 1979 zdobył srebro na 200 i złoto na 400 i 1500 m stylem dowolnym, a także srebro na 200 m stylem motylkowym i złoto na 400 m stylem zmiennym. Na Mistrzostwach Europy 1981 wywalczył złoto na 400 m stylem dowolnym z czasem 3:51,63 i srebro na 1500 m tym samym stylem z czasem 15:17,31. W 1982 był piąty na 400 m stylem dowolnym na mistrzostwach świata, a rok później został wicemistrzem Europy na 400 (czas 3:51,96) i 1500 m stylem dowolnym z czasem 15:14,54 oraz złotym medalistą igrzysk śródziemnomorskich na 200 m stylem dowolnym i brązowym na 400 m tym samym stylem i 200 m stylem zmiennym. W latach 1977, 1978 i 1982 wygrywał maraton pływacki Faros. W latach 1976–1978, 1981 i 1983 zostawał sportowcem roku w Słowenii, a w 1981 także sportowcem roku w Jugosławii. W 1978 otrzymał nagrodę Bloudka. 44-krotny mistrz Jugosławii i wielokrotny mistrz Bałkanów. Był rekordzistą Słowenii na różnych dystansach, zarówno na krótkim, jak i na długim basenie; niektóre z jego rekordów przetrwały ponad 20 lat.

Dalsze losy Na początku XXI wieku założył w rodzinnym mieście klub pływacki Zvezda. Był jego prezesem, a także jednym z trenerów, jednakże w 2009 odszedł z klubu i przeszedł do PK Maribor. W 2012 był jednym z trenerów słoweńskiej reprezentacji pływackiej. We wrześniu 2012 został trenerem chorwackiego klubu Jug. Razem z nim do tej drużyny trafiła podopieczna Petricia, Tanja Šmid. Odszedł z klubu pod koniec 2015. W maju 2016 został trenerem Veležu Mostar. Po igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro na dwa lata zawiesił karierę trenerską, po czym został szkoleniowcem PK Kranj. Był też członkiem zarządu związku pływackiego Bośni i Hercegowiny.

Życie prywatne Jego brat Darjan również był pływakiem, trzykrotnie startował na igrzyskach olimpijskich, natomiast ojciec Drago (1935–2006) był przez wiele lat asystentem dyrektora Instytutu Ubezpieczeń Zdrowotnych Słowenii (), a także w latach 1967–1972 przewodniczącym klubu PK Triglav Kranj, w latach 1976–1981 przewodniczącym Słoweńskiego Związku Pływackiego, z kolei wcześniej uprawiał piłkę wodną i pływanie. Żonaty z Vanją, z którą ma dwie córki.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jugosłowiańscy olimpijczycy Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Słoweńscy pływacy Kategoria:Słoweńscy trenerzy Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kranju