Raszkowice w roku 1374 merica Raskowice dziś wieś nie istnieje, leżała na północny zachód od Wólki Milanowskiej, na północ od klasztoruSłownik Historyczno-Geograficzny Ziem Polskich W Średniowieczu 2010-2012 Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk - Edycja elektroniczna.
Była to dąbrowa lub osada w powiecie sandomierskim własność klasztoru świętokrzyskiego w sołectwie Rataje. W roku 29 kwietnia 1374 Albert opat świętokrzyski przyłącza do sołectwa i wsi Rataje Stare (obecnie Wólka Milanowska) dwie dąbrowy (mericae), Zerzęcin z lasem i łąkami oraz w jej granicach Raszkowice, rozciągające się od Świętego Krzyża (Sanctam Crucem) do ścieżki wsi Lechowiec {obecnie Lechówek), a stąd do BusseczaKodeks Małop. T.III str.277.
Raszkowice, Bussecz, Zarzęcin i Rataje zatraciły swoje nazwy zostały wchłonięte poprzez inne rozwijające się osady lub też zniszczone w drugiej połowie XIV wieku podczas najazdu Mongołów a następnie Litwinów.
Zobacz też Bussecz, Zerzęcin
Przypisy
Bibliografia M. Kamińska, Nazwy miejscowe dawnego województwa sandomierskiego, Wrocław. 1964—1965. J. Gacki, Benedyktyński klasztor na Łysej Górze, W. 1873.
Kategoria:Opuszczone wsie w województwie świętokrzyskim Kategoria:Dobra ziemskie klasztoru łysogórskiego