Oligaphorura groenlandica – gatunek skoczogonka z rzędu Poduromorpha i rodziny Onychiuridae. Zamieszkuje arktyczne obszary Holarktyki.
Opis Ubarwiony biało do lekko żółtawego. Ciało raczej grube, nieco gruszkowatego kształtu o szerokim odwłoku. Pęcherzyki narządów zaczułkowych o 3-4 płatkach, nieco większych niż pseudocellus. Warga górna o 9 szczecinkach (setae). Pokrywa włosów jednolita. Mikrosensilla boczne obecne na drugim i trzecim segmencie tułowia. Kolce analne krótkie i grube. Cewka brzuszna z 14 szczecinkami dystalnymi, 1-2 u podstawy i często dodatkową parą z przedniej strony. Widełki skokowe obecne jako gładkie zagłębienie, a nie fałdka. Pazurki z bocznymi ząbkami i unguiculusem gwałtownie rozszerzającym się u podstawy i wyposażonym w blaszki. Od podobnego Oligaphorura schoetti odróżnia się m.in. tylko 8 szczecinkami na pierwszym segmencie odwłoka i budową unguiculusa.
Biologia i ekologia Habitat Wilgotna tundra arktyczna.
Adaptacja do niskich temperatur Skoczogonek ten zdolny jest, podobnie jak Megaphorura arctica do kontrolowanego odwodnienia ciała, dzięki czemu chroni się podczas ekstremalnie niskich, zimowych temperatur przed zamarznięciem.
Rozród Część populacji partenogenetyczna. W innych (np. północno-norweskiej i tajmyrskiej) występują samce.
Występowanie Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w strefie arktycznej północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Występuje m.in.: na Svalbardzie, Jan Mayen, Grenlandii i Tajmyrze.
Przypisy
Kategoria:Przyślepkowate Kategoria:Skoczogonki Ameryki Północnej Kategoria:Skoczogonki Azji Kategoria:Skoczogonki Arktyki Kategoria:Skoczogonki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1876 roku