HMS A13 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w latach 1903–1905 w stoczni Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został zwodowany 8 marca 1905 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 23 września 1905 roku.
HMS A13 był pierwszym brytyjskim okrętem podwodnym, na którym z sukcesem zamontowano silnik Diesla. Był to zaprojektowany przez Herberta Akroyda Stuarta sześciocylindrowy silnik Hornsby-Akroyda. Silnik miał moc 500 KM. Był o 3 tony cięższy od montowanego dotychczas w okrętach podwodnych typu A silnika benzynowego o mocy 600 KM. Zwiększoną wagę silnika skompensowano zmianami konstrukcyjnymi wewnątrz okrętu. Zmniejszono pojemność zbiorników paliwa, tak że po ich przebudowie, na pokładzie okrętu znajdowało się tylko około 3,7 tony paliwa. W czasie podróży z Barrow-in-Furness do Portsmouth okręt płynął nieprzerwanie przez 29 godzin ze średnim zużyciem około 20 galonów na godzinę, co było bardzo niskim zużyciem paliwa dla ówczesnych silników. Pomimo tak dobrych osiągów silniki Diesla zastosowano na stałe dopiero w okrętach typu D.
W 1914 roku razem z HMS A5, HMS A6, HMS B1, HMS D2, HMS E10 i HMS S1, A13 stacjonował w Portsmouth przydzielony do Drugiej Flotylli Okrętów Podwodnych (2nd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Edwarda R. LewesaThe Disposition of RN Submarines at the Outbreak of War, 4 August 1914.
Okręt został sprzedany w maju 1920 i zezłomowany.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjskie okręty podwodne z okresu I wojny światowej Kategoria:Brytyjskie okręty podwodne typu A Kategoria:Nazwy brytyjskich okrętów Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Vickers