Siarhiej Michajławicz Jasinski (, , Siergiej Michajłowicz Jasinski; ur. 7 stycznia 1965 w Witebsku) – białoruski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, trener piłkarski.
Kariera klubowa Jasinski jest wychowankiem akademii SDJuSzOR-6 Witebsk z rodzinnego Witebska. W sezonie 1982 rozpoczął grę na poziomie seniorskim w drużynie Dwiny Witebsk, rywalizującej na III poziomie rozgrywkowym ZSRR. W 1984 roku występował w amatorskim zespole Trud Mołodeczno w Mistrzostwach Białoruskiej SRR KFK. W sezonie 1985 był graczem Witiazi Witebsk (wcześniej pod nazwą Dwina), dla której rozegrał 30 ligowych spotkań i zdobył 1 bramkę.
Na początku 1986 roku Jasinski rozpoczął obowiązkową, dwuletnią służbę wojskową w Nieświeżu. Za sprawą trenera Wieniamina Arzamascaua i działaczy Dinama Mińsk (Wyższa liga ZSRR) przeniesiono go do jednostki w Stajkach, dzięki czemu mógł on występować w drużynie rezerw tego klubu. Latem tego samego roku przeszedł on do Torpeda Mogilow, gdzie grał w Mistrzostwach KFK. Przed sezonem 1987 powrócił na 2 lata do Witiazi Witebsk, gdzie był podstawowym piłkarzem. W kolejnym sezonie reprezentował SKB Witebsk w Mistrzostwach KFK, po czym na 2 lata zawiesił karierę i pracował w szkole jako nauczyciel wychowania fizycznego.
W sezonie 1992 jako kapitan SKB-Lakamatyu Witebsk Jasinski rozpoczął występy w nowo powstałej białoruskiej Perszajej lidze. Zadebiutował w niej 18 kwietnia 1992 w przegranym 0:4 meczu z Szachciorem Soligorsk. W IV kolejce rozgrywek w starciu z Chimikiem Grodno (1:4) zdobył dla SKB-Lakamatyu pierwszą bramkę w białoruskiej lidze. 30 maja 1992 strzelił gola w pierwszych w historii derbach Witebska przeciwko KIM Witebsk, wygranych 2:1. Łącznie w premierowym sezonie rodzimej ekstraklasy rozegrał 15 spotkań i zdobył 8 bramek, co dało mu 2. pozycję w klasyfikacji strzelców, za Andrejem Skorabahaćką.
Jesienią 1992 roku Jasinski przeniósł się do Jagiellonii Białystok trenowanej przez Ryszarda Karalusa. 7 października 1992 zadebiutował w I lidze w przegranym 2:3 domowym meczu z Szombierkami Bytom. Ogółem w polskiej ekstraklasie rozegrał on 4 spotkania, nie zdobył żadnej bramki. W trakcie rundy jesiennej sezonu 1992/93 powrócił do Lakamatyu. Następnie kontynuował karierę w innych rodzimych klubach: Tarpiedzie Mohylew oraz Dźwinie Witebsk, z którą w sezonie 1994/95 wywalczył wicemistrzostwo kraju.
Na przełomie 1995 i 1996 roku Jasiński grał w izraelskim zespole Shimshon Tel Awiw (Liga Arcit). W sezonie 1996 ponownie występował on w Lakamatyu Witebsk, dla którego w 29 występach zdobył 6 goli. W międzyczasie, w maju 1996 roku grał także w klubie farmerskim Lakamatyu – Energetyku Nowołukoml (Druhaja liga).
Na początku 1997 roku Jasinski podpisał kontrakt z Ecker-Stadler FC prowadzonym przez Isztwana Szandora. 1 marca 1997 zadebiutował w Nemzeti Bajnokság I w meczu przeciwko Békéscsabai Előre FC, wygranym 2:1. Na zakończenie sezonu 1996/97 zajął ze swoim zespołem 16. lokatę w tabeli, oznaczającą udział w barażu o pozostanie w lidze. Jego klub w dwumeczu pokonał 4:3 Dunaferr SE, a Jasinski w obu spotkaniach strzelił gola. Łącznie w barwach Ecker-Stadler FC zaliczył 17 ligowych występów i zdobył 4 bramki, dzięki czemu został najskuteczniejszym graczem w zespole w całym sezonie.
Latem 1997 roku Jasinski powrócił na Białoruś i pracował w akademii i sztabie szkoleniowym klubu Dinama-Energa Witebsk. W latach 1999–2000 grał w zespole Aziarcy Głębokie (Druhaja liha), po czym zakończył karierę zawodniczą.
Kariera trenerska Po jednym sezonie spędzonym jako grający trener zespołu Aziarcy Głębokie w 2001 roku Jasinski został szkoleniowcem klubu Lakamatyu-2 Witebsk i jego grup młodzieżowych. W latach 2003–2004 był także jednocześnie asystentem trenera pierwszej drużyny – Hieorhija Kandracjeua. W sezonie 2004 prowadzony przez nich zespół zajął 14. lokatę w tabeli i po przegranym 1:4 barażu z MTZ-RIPA Mińsk spadł do Pierszajej lihi.
Przed sezonem 2005 Jasinski został pierwszym szkoleniowcem Lakamatyu Witebsk i po roku powrócił z nim do białoruskiej ekstraklasy. Po V kolejce sezonu 2006 zrezygnował z posady. W drugiej połowie 2006 roku prowadził on Orsza-Bieławtoserwis Orsza (Druhaja liha). Następnie pracował w FK Homel jako asystent Anatola Jurewicza oraz trenował przez krótki okres Lakamatyu Mińsk i Sławiję Mozyrz.
W czerwcu 2009 roku Jasinski zastąpił Emila Carasa na stanowisku szkoleniowca FC Tiraspol (Divizia Națională). Po rundzie jesiennej sezonu 2009/10 ogłosił rezygnację i wyjechał do Kazachstanu, gdzie w sezonie 2010 pracował jako asystent Anatola Jurewicza w dwóch klubach Priemjer Ligasy: Akżajyku Orał oraz Ordabasy Szymkent, z którym spadli do Byrynszy ligasy, zajmując ostatnie miejsce w tabeli.
W latach 2011–2014 Jasinski trenował amatorski klub PMC Postawy, gdzie zarządzał również akademią piłkarską. W 2014 roku z powodu bankructwa PMC Postawy odszedł do FK Witebsk-2. W lipcu 2015 roku przejął obowiązki tymczasowego trenera FK Witebsk, natomiast miesiąc później mianowano go pierwszym szkoleniowcem. Pracował w klubie przez 5 lat, doprowadzając go do 4. miejsca w Wyszejszajej lidze w sezonie 2018 i finału Pucharu Białorusi w 2019 roku. W sezonie 2019/20 wystąpił z FK Witebsk w kwalifikacjach Ligi Europy UEFA, gdzie uległ w I rundzie Kuopion Palloseura (1:3 w dwumeczu).
11 grudnia 2020 Jasiński rozwiązał polubownie kontrakt z FK Witebsk i tego samego dnia objął posadę tymczasowego selekcjonera reprezentacji Białorusi U-21. W styczniu 2021 roku BFF ogłosiła, że pozostanie na tym stanowisku na stałe. W kwalifikacjach Mistrzostw Europy 2023 jego kadra zajęła 4. miejsce w swojej sześciozespołowej grupie. 23 listopada 2023, w trakcie eliminacji Mistrzostw Europy 2025 podał się on do dymisji Białoruś wówczas po 8 kolejkach miała na koncie 3 remisy oraz 5 porażek i zajmowała wraz z Andorą U-21 ostatnią lokatę w grupie.
16 sierpnia 2022 Jasinski został ponownie trenerem FK Witebsk, łącząc tę funkcję z posadą selekcjonera kadry U-21. Pod jego wodzą klub wygrał 2 pierwsze mecze, po czym zanotował serię 11 spotkań bez wygranej i spadł z Wyszejszajej lihi. 5 września 2024 ponownie został szkoleniowcem FK Witebsk, zastępując Alaksandra Paułaua. Zakończył on sezon 2024 na 5. pozycji w tabeli i dotarł do półfinału Pucharu Białorusi 2024/25. Na początku kwietnia 2025 roku, po 2 porażkach na otwarcie sezonu 2025, zrezygnował ze stanowiska.
Życie prywatne W latach 1985–1989 studiował na kierunku wychowanie fizyczne na Witebskim Państwowym Uniwersytecie Pedagogicznym. Podczas nauki odbył także dwuletnią służbę wojskową w armii lądowej ZSRR. Krótko po ukończeniu edukacji ożenił się z Natalią, z zawodu przedszkolanką, z którą związał się podczas nauki w klasie piłkarskiej w Gimnazjum nr. 35 w Witebsku
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Białoruscy piłkarze Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Białoruscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze FK Witebsk Kategoria:Piłkarze FK Maładzieczna Kategoria:Piłkarze Tarpiedy Mohylew Kategoria:Piłkarze Lakamatyu Witebsk Kategoria:Piłkarze Jagiellonii Białystok Kategoria:Piłkarze Stadler FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Witebsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Orsza Kategoria:Trenerzy piłkarzy Skwicza Mińsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy Sławii Mozyrz Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Tiraspol Kategoria:Ludzie urodzeni w Witebsku Kategoria:Urodzeni w 1965