Cornelia Hütter (ur. 29 października 1992 w Grazu) – austriacka narciarka alpejska specjalizująca się w konkurencjach szybkościowych, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz dwukrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.
Kariera Na arenie międzynarodowej Cornelia Hütter po raz pierwszy pojawiła się 6 grudnia 2007 roku w Gosau, gdzie w zawodach FIS Race w gigancie zajęła 60. miejsce. W 2011 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Crans-Montana, zdobywając brązowe medale w supergigancie i zjeździe. W pierwszej z tych konkurencji wyprzedziły ją jedynie Włoszka Elena Curtoni i Jasmin Rothmund ze Szwajcarii, natomiast w drugiej uległa Lotte Smiseth Sejersted z Norwegii oraz Szwajcarka Wendy Holdener.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 2 grudnia 2011 roku w Lake Louise, gdzie zajęła 43. miejsce w zjeździe. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 12 stycznia 2013 roku w St. Anton, zajmując dziesiąte miejsce w tej samej konkurencji. Na podium zawodów pucharowych pierwszy raz stanęła 21 grudnia 2013 roku w Val d’Isère, kończąc zjazd na trzeciej pozycji. Uplasowała się tam za Szwajcarką Marianne Kaufmann-Abderhalden i Tiną Maze ze Słowenii. W sezonie 2023/2024 siedmiokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej była piąta, jednocześnie wygrała klasyfikację zjazdu, a w klasyfikacji supergiganta była trzecia. W sezonie 2024/2025 była druga w klasyfikacji zjazdu.
W 2014 roku wzięła udział w zjeździe na igrzyskach olimpijskich w Soczi, kończąc rywalizację na 24. miejscu. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek była czwarta w supergigancie. Walkę o medal przegrała tam z Lindsey Vonn z USA o 0,11 sekundy. Na tej samej imprezie zajęła także piętnaste miejsce w zjeździe. W 2018 roku wystąpiła na igrzyskach w Pjongczangu, gdzie zajęła ósme miejsce w supergigancie i trzynaste w zjeździe. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Pekinie była siódma w zjeździe i ósma w supergigancie. Podczas mistrzostw świata w Courchevel/Méribel w 2023 roku wywalczyła brązowy medal w supergigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Włoszka Marta Bassino i Mikaela Shiffrin z USA, a trzecie miejsce ex aequo zajęła Norweżka Kajsa Vickhoff Lie. Na tej samej imprezie była czwarta w zjeździe, tracąc do brązowej medalistki - Corinne Suter 0,25 sekundy. Następnie zdobyła brąz w supergigancie podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026. Wyprzedziły ją tylko Włoszka Federica Brignone i Francuzka Romane Miradoli. Parę dni wcześniej zajęła czwarte miejsce w zjeździe, przegrywając walkę o podium z Sofią Goggią o 0,27 sekundy.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 24. 12 lutego 2014 Soczi Zjazd 1:41,57 +2,25 Dominique Gisin Tina Maze 8. 17 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:21,11 +0,43 Ester Ledecká 13. 21 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:39,22 +1,82 Sofia Goggia 8. 11 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:13,51 +0,68 Lara Gut-Behrami 7. 15 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:31,87 +1,48 Corinne Suter 4. 8 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:36,10 +0,86 Breezy Johnson 5. 10 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Kombinacja drużynowa 2:21,66 +0,61 2 12 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:23,41 +0,52 Federica Brignone
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 4. 3 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Supergigant 1:10,29 +0,26 Anna Fenninger 15. 6 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Zjazd 1:45,89 +1,98 Tina Maze DNS2 6 lutego 2023 Courchevel/Méribel Kombinacja 1:57,47 – Federica Brignone 3.15px 8 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:28,06 +0,33 Marta Bassino 4. 11 lutego 2023 Courchevel/Méribel Zjazd 1:28,03 +0,37 Jasmine Flury 10. 6 lutego 2025 Saalbach Supergigant 1:20,47 +0,91 Stephanie Venier 4. 6 lutego 2025 Saalbach Zjazd 1:41,29 +0,34 Breezy Johnson 6. 11 lutego 2025 Saalbach Kombinacja drużynowa 2:40,89 +0,75 1
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 3.15px 1 lutego 2011 Crans-Montana Zjazd 1:32,11 +0,69 Lotte Smiseth Sejersted DNS1 2 lutego 2011 Crans-Montana Gigant 2:28,27 – Sara Hector 3.15px 5 lutego 2011 Crans-Montana Slalom 1:28,23 +0,68 Elena Curtoni DNF1 3 marca 2012 Roccaraso Gigant 2:40,02 – Ragnhild Mowinckel 20. 6 marca 2012 Roccaraso Supergigant 1:06,99 +1,17 Annie Winquist DNF1 24 lutego 2013 Québec Supergigant 1:00,89 – Stephanie Venier 10. 26 lutego 2013 Québec Zjazd 1:11,18 +0,59 Jennifer Piot
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2012/2013: 84. sezon 2013/2014: 32. sezon 2014/2015: 14. sezon 2015/2016: 7. sezon 2016/2017: 58. sezon 2017/2018: 18. sezon 2018/2019: 35. sezon 2020/2021: 112. sezon 2021/2022: 21. sezon 2022/2023: 14. sezon 2023/2024: 5. sezon 2024/2025: 9. sezon 2025/2026: 11.
Miejsca na podium w zawodach Val d’Isère – 21 grudnia 2013 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 4 grudnia 2015 (zjazd) – 2. miejsce Lake Louise – 5 grudnia 2015 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 6 grudnia 2015 (supergigant) – 3. miejsce Zauchensee – 9 stycznia 2016 (zjazd) – 3. miejsce Zauchensee – 10 stycznia 2016 (supergigant) – 3. miejsce La Thuile – 19 lutego 2016 (zjazd) – 2. miejsce Lenzerheide – 12 marca 2016 (supergigant) – 1. miejsce Sankt Moritz – 17 marca 2016 (supergigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 2016 (zjazd) – 2. miejsce Lake Louise – 1 grudnia 2017 (zjazd) – 1. miejsce Bad Kleinkirchheim – 13 stycznia 2018 (supergigant) – 3. miejsce Lake Louise – 1 grudnia 2018 (zjazd) – 2. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 29 stycznia 2022 (zjazd) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 30 stycznia 2022 (supergigant) – 1. miejsce Crans-Montana – 26 lutego 2022 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 2 grudnia 2022 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 4 grudnia 2022 (supergigant) – 2. miejsce Cortina d’Ampezzo – 22 stycznia 2023 (supergigant) – 2. miejsce Kvitfjell – 3 marca 2023 (supergigant) – 1. miejsce Sankt Moritz – 8 grudnia 2023 (supergigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 16 grudnia 2023 (zjazd) – 3. miejsce Zauchensee – 12 stycznia 2024 (supergigant) – 1. miejsce Zauchensee – 14 stycznia 2024 (supergigant) – 2. miejsce Crans-Montana – 16 lutego 2024 (zjazd) – 3. miejsce Kvitfjell – 2 marca 2024 (supergigant) – 2. miejsce Saalbach – 23 marca 2024 (zjazd) – 1. miejsce Beaver Creek – 14 grudnia 2024 (zjazd) – 1. miejsce Sankt Moritz – 21 grudnia 2024 (supergigant) – 1. miejsce Kvitfjell – 28 lutego 2025 (zjazd) – 1. miejsce Kvitfjell – 1 marca 2025 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 20 grudnia 2025 (zjazd) – 1. miejsce Val di Fassa – 7 marca 2026 (zjazd) – 2. miejsce
10 zwycięstw, 10 drugich i 13 trzecich miejsc.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Soczi 2014) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Pjongczang 2018) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Pekin 2022) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Mediolan-Cortina 2026) Kategoria:Ludzie urodzeni w Grazu Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 Kategoria:Urodzeni w 1992