Ludwik Aleksander Turulski (ur. 31 lipca 1894 w Lekartach, zm. 25 marca 1952 w Londynie) – pułkownik saperów inżynier Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys Ludwik Aleksander Turulski urodził się 31 lipca 1894 roku w Lekartach, w powiecie lubawskim należącym wówczas do prowincji Prusy Zachodnie. Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Grudziądzu, które ukończył w 1913 roku.

Jesienią 1914 roku, Po wybuchu I wojny światowej, został powołany do armii niemieckiej. Służył w 23 pułku saperów, w którym ukończył kurs aspirantów oficerskich. W 1915 roku, jako podoficer został skierowany na front zachodni. Wziął udział w walkach nad Marną i we Flandrii, gdzie został ranny. W 1917 roku został przeniesiony na front wschodni, gdzie walczył z bolszewikami na Ukrainie i Krymie.

Latem 1919 roku przedostał się przez linię demarkacyjną i wstąpił do Wojska Polskiego. Wziął udział w powstaniu wielkopolskimAdam Szugajew, Saperzy w Służbie Polsce ..., s. 634-635.. Następnie służył w II batalionie saperów wielkopolskich w Poznaniu. Później został przeniesiony do 64 pułku piechoty w Grudziądzu i wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii technicznej, z którą 1 maja 1920 roku wyruszył na front. Wziął udział w walkach z bolszewikami w Grupie Poleskiej. 3 czerwca 1920 roku w bitwie pod Rościułkami nad Berezyną, ze swoją kompanią odparł atak przeważających sił przeciwnika. Następnie, 14 czerwca wziął pod swoją komendę II batalion 64 pp i odrzucił atak bolszewików na przyczółek mostowy Rzeczyca nad Dnieprem. W następnej walce został ciężko ranny w pierś i przebywał w szpitalu. 5 kwietnia 1921 roku został przeniesiony do Szefostwa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Generalnego „Pomorze”. Był wówczas podporucznikiem piechoty.

Po wojnie, do 1923 roku był adiutantem w batalionie saperów 7 pułku saperów, a następnie zastępcą szefa Inżynierii i Saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. 31 grudnia 1925 roku został przeniesiony z Szefostwa Inżynierii i Saperów OK VIII do Szefostwa Wojsk Technicznych OK VIIIDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 140 z 31 grudnia 1925 roku s. 761.. 25 października 1926 roku został przeniesiony z Szefostwa Saperów OK VIII do 8 pułku saperów w Toruniu na stanowisko dowódcy batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 46 z 25 października 1926 roku, s. 376.. Później został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 31 października 1927 roku został ponownie przesunięty na stanowisko dowódcy IV batalionu saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 327.Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 576, 593.. W listopadzie 1929 roku został zastępcą dowódcy 8 batalionu saperów w ToruniuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 391.. W marcu 1932 roku został wyznaczony na stanowisko oficera saperów w dowództwie 12 Dywizji Piechoty w TarnopoluDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 238.. W czerwcu 1933 roku otrzymał przeniesienie do dowództwa 1 Brygady Saperów w Modlinie na stanowisko oficera sztabuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 czerwca 1923 roku, s. 140.. Później pełnił służbę w Departamencie Technicznym Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku szefa wydziału. Z dniem 1 grudnia 1934 roku został wyznaczony na stanowisko kierownika Kierownictwa Zaopatrzenia Saperów w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 267.. W 1938 roku objął stanowisko dowódcy 2 pułku Saperów Kaniowskich w Puławach, z którym uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.

Po zakończonej kampanii, przez Węgry przedostał się do Francji, gdzie został komendantem Centrum Wyszkolenia Saperów w Angers. Wziął udział w jego organizowaniu, a następnie ewakuacji do Anglii. W okresie od 1 lipca do 18 sierpnia 1940 roku był dowódcą batalionu saperów Korpusu, a następnie szefem Saperów Naczelnego Wodza. W 1941 roku został członkiem Polskiej Misji Wojskowej w Kanadzie. W 1942 roku ponownie objął stanowisko komendanta Centrum Wyszkolenia Saperów. W latach 1943–1947 był dowódcą saperów I Korpusu Polskiego. Zmarł 25 marca 1952 roku w Londynie.

Ludwik Turulski był żonaty z Małgorzatą Kunegundą z Trzcińskich (ur. 1893). Żona pułkownika była przewodniczącą Koła Rodziny Wojskowej w Puławach. Zmarła 10 grudnia 1938 roku w Warszawie. Została pochowana 14 grudnia 1938 roku na cmentarzu garnizonowym w Toruniu, obok matki Anny z Tatulińskich Trzcińskiej (zm. 15 lutego 1930 roku)...

Awanse podporucznik – 1920 porucznik – 19 stycznia 1921 zatwierdzony z dniem z 1 kwietnia 1920 w „grupie byłej armii niemieckiej”” Spis oficerów czynnie służących w dniu 1 VI 1921”, s. 345.Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 5 lutego 1921 roku, poz. 142.. kapitan – 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Rocznik oficerski 1923, s. 106, 907. major – 1924 – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924Rocznik oficerski 1924, s. 59. podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936Rocznik oficerski 1939, s. 242. pułkownik –

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (17 września 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”.Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 1 z 19 marca 1936 s. 2 Krzyż Żelazny I klasy (Prusy) Krzyż Żelazny II klasy (Prusy)

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1923. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932.

Kategoria:Dowódcy 2 Pułku (batalionu) Saperów Kaniowskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Pułkownicy saperów Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Berezyną (1920) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Oficerowie 7 Pułku (batalionu) Saperów Wielkopolskich Kategoria:Oficerowie 8 Pułku (batalionu) Saperów (II RP) Kategoria:Oficerowie dowództwa I Korpusu Polskiego (PSZ)