Doug Gilmour, właśc. Douglas Robert Gilmour (ur. 25 czerwca 1963 w Kingston, Ontario) – były kanadyjski hokeista, reprezentant Kanady. Trener i działacz hokejowy.
Życie prywatne Doug Gilmour jest trzykrotnie żonaty. Z pierwszą żoną Robyne ma córkę Maddison, która wyszła za hokeistę Evana McGratha (od 2013 Evan McGrath w klubie Frölunda gra z numerem 93 tak jak w przeszłości Gilmour). Z drugą żoną Amy ma dwóch synów: Jake’a (ur. 1996) i Tyson (ur. 1998), którzy także uprawiają hokej na lodzie. Z obecną żoną Sonją ma córkę Victorię.
Kariera zawodnicza
Karierę rozpoczynał w rodzinnym mieście Kingston. Grał w kanadyjskich ligach juniorskich w ramach CHL: rok w OHL, a od 1981 przez dwa lata w QMJHL. W międzyczasie w drafcie NHL z 1982 został wybrany przez St. Louis Blues i także w ramach CHL. Od 1983 rozpoczął występy w lidze NHL. Wpierw pięć sezonów w St. Louis Blues, cztery w Calgary, sześć w Toronto (w latach 1994–1997 kapitan drużyny), potem kolejne lata spędził w czterech innych klubach, w tym w Montrealu. Ostatni mecz w karierze rozegrał w wieku niespełna 40 lat 13 marca 2003 jako jednorazowy epizod w barwach Toronto Maple Leafs. Łącznie w NHL rozegrał 20 sezonów, w tym czasie rozegrał 1656 spotkań, w których zdobył 1602 punkty za 510 goli i 1092 asysty. 8 września 2003 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej.
Podczas kariery nosił przydomek Killer (Zabójca), który nadał mu inny hokeista, Brian Sutter, z uwagi na jego fizyczny styl gry przy niezbyt pokaźnych gabarytach ciała.
W barwach reprezentacji Kanady uczestniczył w turnieju mistrzostw świata juniorów do lat 20 w 1981, a w kadrze seniorskiej zagrał w turniejach Canada Cup 1987 i mistrzostw świata w 1990.
Kariera Toronto Maple Leafs (2006-2008), starszy doradca Toronto Marlies (2008), asystent trenera Kingston Frontenacs (2008-2011), I trener Kingston Frontenacs (od 2011), menedżer generalny
Po zakończeniu kariery rozpoczął działalność działacza. Od tego czasu pracował w klubie z Toronto, a później powrócił do rodzinnego Kingston i klubu w lidze OHL. Wpierw był trenerem w klubie, a od 2011 do 2017 pełnił funkcję menedżera generalnego. W 2019 opuścił klub by podjąć pracę w Toronto Maple Leafs.
Sukcesy mały|240px|Doug Gilmour (z lewej) jako trener Kingston Frontenacs (2009) Reprezentacyjne Canada Cup: 1987
Klubowe Trophée Jean Rougeau: 1981 z Cornwall Royals Coupe du Président – mistrzostwo QMJHL: 1981 z Cornwall Royals Memorial Cup – mistrzostwo CHL: 1981 z Cornwall Royals Mistrzostwo dywizji NHL: 1985, 1987 z St. Louis Blues, 1989, 1990 z Calgary Flames, 1997, 1998 z New Jersey Devils Mistrz konferencji NHL: 1989 z Calgary Flames Clarence S. Campbell Bowl: 1989 z Calgary Flames Presidents’ Trophy: 1989 z Calgary Flames Puchar Stanleya – mistrzostwo NHL: 1989 z Calgary Flames
Indywidualne OHL 1981/1982: Cztery miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 73 asysty Szóste miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 119 punktów OHL 1982/1983: Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 70 goli Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 107 asyst Eddie Powers Memorial Trophy – pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym OHL: 177 punktów Red Tilson Trophy – najwybitniejszy zawodnik OHL Pierwszy skład gwiazd NHL (1985/1987): Piąte miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 63 asysty Piąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 105 punktów NHL (1988/1989): Piąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 22 punkty Decydujący gol przesądzający o mistrzostwie NHL – 25 maja 1989 (mecz Calgary Flames – Montreal Canadiens 4:2, seria 4:2) NHL (1992/1993): Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 95 asyst Ósme miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 127 punktów Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 25 punktów Drugie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 35 punktów Frank J. Selke Trophy NHL (1992/1993): Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 84 asysty Cztery miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 111 punktów
Rekordy Toronto Maple Leafs: Najwięcej punktów w sezonie zasadniczym: 127 (1992/1993) Najwięcej asyst w sezonie zasadniczym: 95 (1992/1993) Najwięcej asyst w jednym meczu: 6 (1992/1993) National Hockey League Dwa najszybciej zdobyte gole podczas gry w osłabieniu: uzyskane w odstępnie 4 sekund (1988/1989)
Wyróżnienia Skład „OMHA All-Time Great Team”: 2009 Hockey Hall of Fame: 2011
Przypisy
Bibliografia Oficjalna strona Douga Gilmoura
Doug Gilmour – profil na stronie NHL Doug Gilmour – profil na stronie Legends Of Hockey Doug Gilmour – biogram na stronie Kingston Frontenacs
Kategoria:Członkowie Hockey Hall of Fame Kategoria:Hokeiści Belleville Bulls Kategoria:Hokeiści St. Louis Blues Kategoria:Hokeiści Calgary Flames Kategoria:Hokeiści Toronto Maple Leafs Kategoria:Hokeiści Rapperswil-Jona Lakers Kategoria:Hokeiści New Jersey Devils Kategoria:Hokeiści Chicago Blackhawks Kategoria:Hokeiści Buffalo Sabres Kategoria:Hokeiści Montreal Canadiens Kategoria:Kanadyjscy działacze hokeja na lodzie Kategoria:Kanadyjscy hokeiści Kategoria:Kanadyjscy trenerzy hokejowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Kingston (Ontario) Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Zdobywcy Pucharu Stanleya