SM UB-37

SM UB-37 – niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II w stoczni Blohm + Voss w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 28 grudnia 1915 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 10 czerwca 1916 roku. W czasie swojej służby, SM UB-37 odbył 10 patroli, podczas których zatopił 31 jednostek nieprzyjaciela.

Budowa SM UB-37SM - Seiner Majestät. należał do typu UBII, który był następcą typu UB I. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,90 metrów, wyporności w zanurzeniu 274 BRT, zasięgu 7030 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu. W typie UBII poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, uważanych za wadliwe w typie UBI. Zwiększono moc silników, zaś pojedynczy wał napędowy zastąpiono dwoma. Okręty serii od UB-30 do UB-41, budowane w stoczni Blohm + Voss w Hamburgu, miały zwiększoną szerokość i długość, ich wyporność w zanurzeniu wzrosła do 303 BRT.

Służba Dowódcą okrętu został 22 maja 1916 roku mianowany Oberleutnant zur See Hans Valentiner. Valentiner dowodził okrętem do 6 listopada 1916 roku. 5 lipca jednostka został przydzielona do Flotylli Flandria. Operował w obszarze kanału Morza Północnego, La Manche, północnych wybrzeży Francji oraz Morza Celtyckiego.

21 lipca 1916 roku około 15 mil od Coquet Island przy Amble UB-37 zatrzymał i poważnie uszkodził duński czteromasztowy żaglowiec „Samsø” o pojemności BRT. Statek płynął z Halmstad do Hull. 22 lipca około 50 mil na wschód od Hartlepool UB-37 zatopił pięć żaglowców płynących do portu w Hartlepool. Trzy norweskie oraz dwa szwedzkie .

Ostatnim zatopionym przez UB-37 statkiem pod dowództwem Hansa Valentinera statkiem był francuski parowiec „Afrique” o pojemności BRT. Zbudowany w 1886 roku statek płynął z Bajonny do Barry. Został zatopiony około 40 mil na południe od Landwednack. 7 listopada 1916 roku dowództwo nad UB-37 objął Oberleutnant zur See Paul Günther. 28 listopada około 25 mil od Berry Head, na południe od Brixham UB-37 zatopił pięć oraz uszkodził jeden brytyjski kuter rybacki. Największym zatopionym przez UB-37 statkiem był grecki parowiec „Fofo” o pojemności BRT. Parowiec został zbudowany w 1892 roku w J. Readhead & Sons, So. Shields, płynął z Tyne do Saint Vincent z ładunkiem węgla. 4 grudnia statek został zatrzymany i zatopiony poprzez podłożenie ładunków wybuchowych ok. 40 mil na zachód od Ouessant.

14 stycznia 1917 roku, w czasie ataku na statek pułapkę , UB-37 został kilkakrotnie trafiony i zaczął tonąć. Na tonący okręt zostały zrzucone bomby głębinowe. Nikt z załogi nie przeżył. Symboliczny grób poległych znajduje się na cmentarzu wojennym w Heikendorf.

W czasie swojej służby UB-37 odbył 10 patroli, zatopił 31 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności BRT, uszkodził 3 statki ( BRT) oraz zajął jeden jako pryz ( BRT).

Uwagi

Przypisy (17 czerwca 1888 - 19 grudnia 1917), pierwszy dowódca SM UB-16, następnie dowódca SM U-11, UB-37, UC-71 oraz U-56, na pokładzie którego zginął wraz z całą załogą. Pod jego dowództwem okręty te zatopiły 50 statków o łącznej wyporności BRT, oraz dwa uszkodziły ( BRT).

(12 stycznia 1890 - 14 stycznia 1917), drugi dowódca UB-37. Wcześniej dowódca SM UC-6. Pod jego dowództwem dwa okręty zatopiły 17 statków o łącznej wyporności BRT, oraz dwa uszkodziły ( BRT).

Bibliografia

Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu UB II zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Okręty podwodne typu UB II Kategoria:Okręty zbudowane w Blohm + Voss