thumb|240px|Szopka Ruchoma szopka w kościele Przemienienia Pańskiego w Warszawie – ruchoma szopka bożonarodzeniowa, zlokalizowana w podziemiach barokowego kościoła ojców kapucynów w Warszawie.

Opis Po II wojnie światowej, kościół Przemienienia Pańskiego był jednym z pierwszych, który odbudowano, zaś jego poświęcenie odbyło się 8 września 1946 roku. Już wtedy zrodziła się myśl zbudowania szopki, posiadającej ruchome elementy. Szopka w obecnej formie powstała w 1948 roku w krypcie kościoła kapucynów. Głównymi inicjatorami przedsięwzięcia było dwóch braci ze zgromadzenia Braci Mniejszych Kapucynów: Pius Janowski i Konrad Wyczawski. Według ich założenia szopka miała nawiązywać nie tylko do Pisma Świętego, ale także historii Polski. Brat Konrad aż do momentu swojej śmierci w 1987 roku, prawie przez czterdzieści lat, był oddanym opiekunem szopki, troszczył się o jej bieżące naprawy. Elementy artystyczno-plastyczne zaprojektowała i wykonała siostra Rafaela Gąsiorowska ze Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej.

Szopka napędzana jest tylko jednym silnikiem elektrycznym, a cała konstrukcja bazuje na rozwiązaniach mechanicznych, na złożonym systemie pasów, kół i przekładni; nie ma w niej elektroniki.

W kolejnych latach funkcjonowania szopki, jej szata graficzna była modyfikowana i uzupełniana. W ostatnich latach ujednolicenie koncepcji plastycznej szopki wykonali pracownicy Teatru Lalki i Aktora w Łomży.

Głównym motywem szopki jest żłóbek umiejscowiony tradycyjnie pomiędzy Bazyliką Świętego Piotra w Watykanie a położoną po drugiej stronie żłóbka warszawską Kolumną Zygmunta III Wazy i Zamkiem Królewskim. W świątecznym korowodzie różne postaci podążają do stajenki pośród urozmaiconych krajobrazów. Często elementy szopki nawiązują do znaczących wydarzeń w Kościele i Polsce i tak w 2010 roku po katastrofie w Smoleńsku w szopce pojawił się ogon prezydenckiego samolotu Tu-154, a w 2013 r., po śmierci Marianny Popiełuszko jej ruchoma figura. W 2025 roku, kiedy to papieżem został Leon XIV, jego postać pojawiła się w oknie Bazyliki św. Piotra w Watykanie, zastępując postać zmarłego 21 kwietnia papieża Franciszka.

Wśród ruchomych figurek można dostrzec postaci z życia Kościoła, Polski i Warszawy w tym między innymi: Trzech Króli, księcia Mieszka I, św. Wojciecha, św. Andrzeja Świerada, św. Benedykta, św. Stanisława, bł. Wincentego Kadłubka, św. Jacka, św. Czesława, bł. Salomeę, św. Kingę, św. Jadwigę, św. Jana z Kęt, św. Jana z Dukli, św. Kazimierza, bł. Władysława z Gielniowa, św. Stanisława Kostkę, króla Jana III Sobieskiego z towarzyszącą mu husarią, Piotra Skargę, św. Andrzeja Bobolę, Tadeusza Kościuszkę, św. Alberta Chmielowskiego, bł. Honorata Koźmińskiego, bł. Anielę Salawę, Ignacego Skorupkę, marszałka Józefa Piłsudskiego, św. Faustynę Kowalską, bł. Michała Sopoćkę, św. Maksymiliana Kolbe, bł. Aniceta Koplińskiego, bł. Stefana Wyszyńskiego, bł. Jerzego Popiełuszkę, św. Jana Pawła II, bł. Matkę Teresę z Kalkuty czy papieża Franciszka składający pokłon przed żłóbkiem.

Dodatkowo w różnych miejscach szopki rozmieszczone są postaci stacjonarne, niebędące ruchomymi figurkami biorącymi udział w pochodzie do stajenki. Wśród nich możemy wyróżnić: św. Franciszka z Asyżu, bł. Rodzinę Ulmów, św. Carlo Acutisa.

Pochodowi postaci idących do stajenki betlejemskiej towarzyszy oprawa dźwiękowa. W tle pojawiają się kolędy lub komentarze dotyczące postaci odwiedzających stajenkę, bądź znajdujących się w jej pobliżu. Komentarze tworzyli wybitni autorzy, jak chociażby Wanda Chotomska czy biskup Józef Zawitkowski. Autorką wielu komentarzy do ruchomej szopki była siostra Lucyna Michalik ze Zgromadzenia Sług Jezusa, które były odczytywane przez dzieci lub aktorów, jednym z nich był Piotr Michalski. W oprawie audiowizualnej brał udział radiowiec Jan Zagozda.

Przypisy

Bibliografia

Artykuł Tomasza Urzykowskiego – "Żeby była elektornika, a nie części z żuka" w "Gazecie Wyborczej-Stołecznej" z 27 grudnia 2013 r.

Kategoria:Kapucyni Warszawa