Mistrzostwa NAFC (hiszp. Copa NAFC, ang. NAFC Championship) – rozgrywki piłkarskie w Ameryce Północnej organizowane przez NAFC (ang. NAFC – North American Football Confederation) dla zrzeszonych reprezentacji krajowych w latach 1947–1991 (z przerwą w latach 1949–1990).
Historia Zapoczątkowany został w 1947 roku przez NAFC. W turnieju uczestniczyły reprezentacje Kuby, Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Rozgrywki zostały rozegrane na stadionach Kuby. 3 drużyny systemem kołowym wyłoniły mistrza. Pierwszy turniej wygrała reprezentacja Meksyku. Po dwóch latach została rozegrana druga edycja, którą ponownie wygrał Meksyk.
W 1961 roku organizacja NAFC połączyła się z CCCF (Confederación Centroamericana y del Caribe de Fútbol), w wyniku czego została utworzona CONCACAF, która rozpoczęła własne mistrzostwa"CCCF and Concacaf Championships", RSSSF.
Po 41 latach przerwy, w 1990 rozgrywki zostały wznowione. W turnieju uczestniczyły reprezentacje Kanady, Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Rozgrywki zostały rozegrane na stadionach Kanady i mistrzostwo zdobył ich gospodarz. W 1991 odbyła się ostatnia IV edycja mistrzostw, a mistrzem został po raz trzeci Meksyk.
Finały
RokGospodarzFinałowe miejscaLiczba finalistówMistrzWicemistrzTrzecie miejsce1947Szczegóły Kuba Meksyk Kuba Stany Zjednoczone31949Szczegóły Meksyk Meksyk Stany Zjednoczone Kuba31990Szczegóły Kanada Kanada Meksyk Stany Zjednoczone31991Szczegóły Stany Zjednoczone Meksyk Stany Zjednoczone Kanada3
Statystyki Lp.DrużynaMistrzWicemistrzLata triumfów 1. Meksyk 3 1 1947, 1949*, 1991 2. Kanada 1 0 1990* 3. Stany Zjednoczone 0 2 4. Kuba 0 1 * jako gospodarz.
W pierwszych dwóch edycjach uczestniczyła reprezentacja Kuby, a w ostatnich dwóch zamieniła je Kanada.
Przypisy
Bibliografia Mistrzostwa NAFC w serwisie RSSSF
Kategoria:Rozgrywki międzynarodowe CONCACAF Piłka nożna