Mienzielinsk (także Mienzielińsk, Menzelińsk, , ) – miasto w Rosji, w Tatarstanie, centrum administracyjne . Geografia Miasto położone na lewym brzegu przy ujściu tej rzeki do Ik, 292 km na wschód od Kazania. Historia Według monografii historyka miasto zostało założone w 1584 jako ostróg (forteca) na prośbę Baszkirów do obrony przed atakami Nogajów i Kałmuków.
W XVII wieku fort został rozbudowany i stał się jedną z najpotężniejszych fortyfikacji na linii Kamy.
W XVIII wieku znalazł się w centrum tatarsko-baszkirskiego powstania, związanego z wojną chłopską prowadzoną przez Jemieliana Pugaczowa.
W latach 1735–1742 był siedzibą tzw. . W roku 1736 wystawiono twierdzę.
23 października 1781 na mocy ukazu Katarzyny II Mienzielinsk stał się miastem powiatowym . 8 czerwca 1782 cesarzowa nadała miastu herb. W kolejnych latach zmieniała się przynależność administracyjna Mienzielinska – od 12 grudnia 1796 był częścią guberni orenburskiej, a od 5 maja 1865 – ufijskiej.
Przed rewolucją mieszkańcy zajmowali się rolnictwem, łowiectwem, rybołówstwem, tkactwem, krawiectwem. Działały tu młyny, fabryka zapałek i mleczarnia. Pod koniec XIX wieku ludności miasta liczyła 6500 osób.
14 listopada 1917 r. w Mienzielinsku proklamowano władzę sowiecką. W kolejnych latach miasto stało się areną wojny domowej pomiędzy siłami białych a Armią Czerwoną. 17 maja 1919 zostało zajęte przez oddziały bolszewickiej 28 Dywizji Strzelców pod dowództwem Voldemārsa Āziņša.
Od 1920 roku Mienzielinsk stał się centrum mienzielinskiego Tatarskiej ASRR, a od 10 sierpnia 1930 centrum .
Ze względu na trudną sytuację na linii obrony Moskwy pod koniec 1941 roku z małej podmoskiewskiej wsi Bolszewo ewakuowano do Mienzielinska Moskiewską Szkołę Inżynierów Wojskowych. Jednak już w 1942 r. instytucja powróciła do pierwotnej siedziby.
Demografia Zmiany liczby ludności od 2 połowy XIX wieku: Rok Liczba mieszkańców 1856 4700 1897 7500 1913 10 100 1926 7500 1931 7400 1959 11 810 1967 16 000 1970 15 868 1979 16 683 1989 15 223 Rok Liczba mieszkańców 1992 15 200 2000 15 400 2001 15 200 2002 16 730 2005 16 500 2006 16 300 2010 16 476 2011 16 500 2012 16 594 2013 16 903
Według spisu z 2010 r. 49,3% mieszkańców stanowili Rosjanie, a 46,8 Tatarzy. Gospodarka W Mienzielinsku działają zakłady obsługi i naprawy maszyn rolniczych (m.in. zakład remontowo-mechaniczny, stacja maszynowo-traktorowa). Funkcjonuje też przemysł spożywczy: filia Tatspirtpromu (przemysł spirytusowy), zakład produkcji soków i wód mineralnych, mleczarnia, a także gospodarka leśna. Sport Ważniejsze obiekty sportowe: kompleks sportowy „Jubilejnyj” (duże i małe baseny, kręgielnia, hala sportowa), zbudowany z okazji jubileuszu 225-lecia miasta kompleks sportowy „Junost´” (kryte lodowisko, kort tenisowy, bilard, tenis stołowy) Aeroklub „Mienzielinsk” (skoki spadochronowe) Od 1 do 5 sierpnia 2010 r. na odbywały się Mistrzostwa Świata w Spadochroniarstwie.
Media Wydawana jest gazeta lokalna „Mienzielia” (tatar. Минзәлә, ros. Мензеля) w języku tatarskim i rosyjskim. Ludzie związani z Mienzielinskiem Rustam Tariko (ur. 1961) – urodzony w Mienzielinsku rosyjski przedsiębiorca, zwany „królem wódki”, zajmujący 39. miejsce na liście 100 najbogatszych ludzi Europy Środkowej i Wschodniej 2008 tygodnika „Wprost” Wasilij Gordow (1896–1950) – generał pułkownik pochodzący z pobliskiej wsi Matwiejewka Boris Nikolski (1900–1990) – fizykochemik pochodzący z pobliskiej wsi Matwiejewka, współtwórca równania Nikolskiego-Eisenmana (1897–1984) – turecki archeolog pochodzący z pobliskiej wsi Sarajły-Min (dziś Tilenkçi Tamak w rejonie tukajewskim) Małgorzata (Gunaronuło) – igumeni monasteru św. Eliasza w Mienzielinsku, rozstrzelana w 1918 r. przez bolszewików
W okresie II wojny światowej w Mienzielinsku przebywali Jerzy i Irena Sztachelscy, wcieleni następnie do 16 Litewskiej Dywizji Strzeleckiej.
Przypisy В. Н. Витевский, И. И. Неплюев и Оренбургскій край в прежнем его составѣ до 1758 г
Kategoria:Miasta w Tatarstanie