thumb|240px|Grobowiec Jana Schimsera na Cmentarzu Łyczakowskim Jan Baptysta Schimser (ur. 30 marca 1793 w Wiedniu, zm. 11 lipca 1856 we Lwowie) – austriacki rzeźbiarz, od 1826 związany ze Lwowem.

Życiorys Początkowo pobierał naukę rzeźbiarstwa u ojca, a od 1810 do 1818 studiował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po otrzymaniu dyplomu podróżował po Europie, odwiedził m.in. Węgry, Rumunię, Mołdawię i Królestwo Polskie. W 1826 zamieszkał we Lwowie, gdzie żył jego brat Anton. Uległ szybkiej polonizacji, od ślubu z Julianną z Michalskich używał imienia Jan. Para miała cztery córki i dwóch synów, starszy Jan zginął w nurtach Bystrzycy pod Stanisławowem 12 sierpnia 1843 mając jedynie dwadzieścia trzy lata. Młodszy Leopold (1833-1888) początkowo kontynuował tradycje rodzinne, a następnie był właścicielem firmy kamieniarskiej. Jan Schimser tworzył współpracował z wieloma architektami, jego rzeźby dekorowały elewacje licznych obiektów. Ponadto zajmował się rzeźbą nagrobną, jego prace znajdują się na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie oraz nekropoliach w Tarnopolu i Stanisławowie.

Twórczość Wystroje rzeźbiarskie kamienic Płaskorzeźby na kamienicy przy ulicy Ormiańskiej 8; Rzeźby i płaskorzeźby o tematyce mitologicznej na elewacji kamienicy Pillerów, przebudowanej w 1839 według projektu Franciszka Tomka, ulica Wołodymira Winniczenki 3 (Stefana Czarnieckiego); Empirowe płaskorzeźby na kamienicy z 1830 według projektu Franciszka Baumana (lub Ignaca Chambreza) przy ulicy Kniazia Romana 24 (Stefana Batorego); Dekoracja fasady i wnętrz Pałacu Baworowskich z 1830 przy ulicy Bibliotecznej 2 (Baworowskich); Rzeźby na przebudowanym w 1843 według Wilhelma Schmidta pałacyku Zamoyskich przy ulicy Zielonej 24 (są one przypisywane Janowi Schimserowi).

Nagrobki na Cmentarzu Łyczakowskim Grób Mathiasa Bauera, radnego i obywatela miasta Lwowa, który zmarł w 1835. Rzeźba przedstawia grupę postaci z umieszczoną w centrum kobietą w żałobie, obok znajduje się postać modlącego się chłopca i młodzieńca w szacie antycznej; Grób Michała Szoka (1793-1840), pomnik zdobi postać Michała Archanioła w zbroi z mieczem i tarczą, który depczącze ludzką postać z gadzin ogonem, po bokach dwa klęczące aniołki; Grób Karoliny Manugiewicz (1803-1854), na kamiennym cokole cztery złamane kolumny jońskie, pomiędzy nimi stojąca postać młodej kobiety w żałobnym welonie na głowie, wyraźnie wyrzeźbione łzy na twarzy; Grób Agathy z Fiałkowskich Stranskiey (1777-1837), rzeźba przedstawia postać Chrystusa upadającego pod krzyżem; Grób polskich Ormian - Józefa Abgaro-Abgarowicza (1786-1851) i Franciszka Ksawerego Jaegermanna (1812-1864), na pomniku rzeźba Chrystusa upadającego pod krzyżem; Grób aptekarza Wincentego Ziętkiewicza (1775-1836), na pomniku figura kobiety w antycznych szatach, która obejmuje podstawę kamiennego krzyża; Grób radcy Magistratu Eugeniusza Krawczykiewicza (1800-1841), na którym umieszczono postać Matki Boskiej depczącej węża; Grób kanonika kapituły lwowskiej i proboszcza parafii św. Antoniego Aleksandra Kuderkiewicza, zwieńczony postacią Matki Boskiej depczącej węża; Grób Justiana Tchórzewskiego (1820-1823) ozdobiony rzeźbą chłopczyka wznoszącego ręce do nieba, w tle płaskorzeźba przedstawiająca zrozpaczonych rodziców; Grób rodzinny Chwalibogów, a na nim płaskorzeźba przedstawiająca młodzieńca w antycznym stroju i wychodzące mu naprzeciw trzy gracje trzymające w rękach krzyż, kotwicę i gorejące serce; Sarkofag Jakuba Lewakowskiego (1759-1839) z płaskorzeźbą przedstawiającą leżącego na marach mężczyznę, siedzącą obok niego kobietę z opuszczoną głową i klęczącą dziewczynę; Stella nagrobna Emanuela Ilskiego (1809-1833) z wizerunkiem młodej kobiety opierającej głowę o kolumnę na której stoi urna; Grób Karla von Russeckiego (1773-1837) z medalionem przedstawiającym zmarłego, który otacza wężowa pętla; Grób Freiedrich von Ruff zmarłego w 1848, z płaskorzeźbą pelikana na gnieździe z czterema pisklętami, ptak rozrywa sobie dziobem pierś; Grób hrabiny Lewickiej zmarłej w 1837, który również zawiera płaskorzeźbę pelikana z podobnym motywem; Pomnik Ernesta Kossa, który zmarł w 1826 zdobią postacie dwóch kobiet opłakujących zmarłego, które klęczą przed nagrobną stellą;

Inne Pomnik Jana Nepomucena w Bratysławie.

Bibliografia Encyclopedia of Ukraine pod redakcją Włodzimierza Kubijowicza, Paryż-Nowy Jork 1954-1989; Stanisław Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, .

Kategoria:Austriaccy rzeźbiarze Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Rzeźbiarze związani ze Lwowem Kategoria:Urodzeni w 1793 Kategoria:Zmarli w 1856 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu