Tadeusz Wejtko (ur. 8 czerwca 1903 w Dźwińsku na Łotwie, zm. 21 sierpnia 1973 we Wrocławiu) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Tadeusz Wejtko był synem Wacława. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Następnie został skierowany do Szkoły Podchorążych Saperów w Modlinie, którą ukończył w 1921. Po zakończeniu szkoły podchorążych zostaje skierowany do 3 Pułku Saperów Wileńskich w Wilnie. Z dniem 16 kwietnia 1932 zostaje odkomenderowany na I czteromiesięczny kurs maskowania w Centrum Wyszkolenia Saperów. W 1939 pełnił służbę w 3 Batalionie Saperów w Wilnie na stanowisku oficera sztabowego do spraw wyszkolenia.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził 1 batalionem saperów przydzielonym do 1 Dywizji Piechoty Legionów. W czasie walk dostał się do niemieckiej niewoli. Od 2 października 1939 do 25 stycznia 1945 przebywał w Oflagu II C Woldenberg (nr obozowy 723/II B)Lista jeńców Oflagu IIC Woldenberg Lubuskie Towarzystwo Genealogiczne, maj 2010..
Po wyjściu z obozu został wcielony do Ludowego Wojska Polskiego z dniem 1 kwietnia 1945. Z dniem 23 kwietnia 1945 został skierowany do 5 Brygady Saperów na stanowisko szefa oddziału II sztabu brygady. Od 1 kwietnia 1947 do 9 lutego 1948 pełnił obowiązki szefa sztabu brygadyHistoria 5 Mazurskiej Brygady Saperów 1944–1947, s. 163..
Zmarł we Wrocławiu. Został pochowany 24 sierpnia 1973 na Cmentarzu Osobowickim (pole 99 rząd 2 grób 21).
Awanse podporucznik – 3 maja 1922 zatwierdzony ze starszeństwem z 1 sierpnia 1921 w korpusie oficerów inżynierii i saperów porucznik – 18 maja 1923 ze starszeństwem od 1 kwietnia 1923 i 19. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów kapitan – 27 czerwca 1935 ze starszeństwem od 1 stycznia 1935 i 18. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów (w marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie oraz tą samą lokatą był w korpusie oficerów saperów, grupa liniowa) podpułkownik – grudzień 1946Historia 5 Mazurskiej Brygady Saperów 1944–1947 s. 163..
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (12 listopada 1946) „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Publikacje
Przypisy
Bibliografia
„Historia 5 Mazurskiej Brygady Saperów 1944–1947” Henryk Zatoczyk, Warszawa 1964.
Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Kapitanowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Dyneburgu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Saperów Wileńskich Kategoria:Oficerowie Wojsk Inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1973