Klasyfikacja nicejska (ang. International Classification of Goods and Services for the Purposes of the Registration of Marks, Międzynarodowa klasyfikacja towarów i usług dla celów rejestracji znaków) – klasyfikacja zarządzana przez Światową Organizację Własności Intelektualnej, utworzona w celu klasyfikacji towarów i usług na potrzeby rejestracji znaków towarowych.
Została ustanowiona 15 czerwca 1957 r., na Międzynarodowej Konferencji w Nicei. Kraje uczestniczące zobowiązały się do jej stosowania w ramach Porozumienia nicejskiego. Polska przystąpiła do tego porozumienia w 1997 rokuPorozumienie nicejskie dotyczące międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków, podpisane w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowane w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja 1977 r. oraz zmienione dnia 28 września 1979 r. (Dz.U. z 2003 r. nr 63, poz. 583)..
Zastosowanie Klasyfikacja towarów i usług pełni funkcję pomocniczą. Podział na klasy jest stosowany w celu:
uproszczenia procesu rejestracji znaków towarowych; ułatwienia wyszukiwania potencjalnie kolizyjnych znaków przed ich zgłoszeniem; umożliwienia monitorowania znaków w kontekście obserwacji konkurencji.
Dla każdej klasy towarowej wskazanej we wniosku o rejestrację znaku towarowego należy uiścić opłatę urzędową. Wysokość tej opłaty nie jest uzależniona od liczby pojęć wybranych w ramach danej klasy.
Po dokonaniu zgłoszenia, nie ma możliwości rozszerzenia zakresu ochrony, ani poprzez dodawanie dodatkowych klas, ani przez wprowadzanie nowych pojęć w obrębie już wybranej klasy. Listę towarów i usług podaną w zgłoszeniu można jedynie zawęzićhttps://wzoryprzemyslowe-blog.pl/klasyfikacja-nicejska/ (dostęp: 2023-09-27)..
Tworząc wykaz towarów i usług, należy uważać, aby nie wejść w zakres prawa przysługującego innym już zarejestrowanym znakom towarowym. W przeciwnym razie uprawniony z wcześniejszej rejestracji, może złożyć sprzeciw albo po czasie wnieść o unieważnienie takiego prawa.
Przy ocenie podobieństwa towarów i usług należy wziąć pod uwagę wszystkie istotne czynniki dotyczące tych samych towarów lub usług. Czynniki te obejmują między innymi ich charakter, użytkowników końcowych i sposób użycia oraz to czy konkurują ze sobą, czy też się uzupełniająWyrok TSWE z 29.09.1998 r., C-39/97, Canon, pkt 23..
Towary lub usługi są względem siebie podobne, gdy ich przeciętny odbiorca, jako osoba właściwie poinformowana, uważna i racjonalna, może przyjąć, przy założeniu opatrzenia ich identycznym oznaczeniem o odpowiedniej rozpoznawalności w obrocie, że towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub z przedsiębiorstw, które pozostają ze sobą w stosunkach gospodarczychWyrok TSWE z 29.09.1998 r., C-39/97, Canon, pkt 22..
Kolizyjne mogą być nie tylko podobne znaki towarowe z tej samej klasy, ale również te obejmujące inne klasy, o ile opisane w nich pojęcia są zbliżone do oferowanych przez zgłaszającego. Np. buty (klasa 25) oraz usługa sprzedaży butów (35). Może wystąpić również odwrotna sytuacja, gdzie pojęcia z tej samej klasy nie będą względem siebie podobnehttps://www.kancelarialech.pl/klasy-towarowe-w-znaku-towarowym/ (dostęp: 2023-09-27)..
Podział na klasy W dniu 01.01.2023 r. weszła w życie 12 wersja Klasyfikacji Nicejskiejhttps://www.wipo.int/classifications/nice/nclpub/en/fr/ (dostęp: 2023-09-27)..
W klasyfikacji wyróżnia się 45 klas podzielonych na:
klasy towarowe (obejmujące klasy od 1 do 34); klasy usługowe (obejmujące klasy od 35 do 45).
Każda z tych klas posiada nagłówki opisujące ogólną charakterystykę towarów lub usług. W ramach poszczególnych klas znajdują się pojęcia, które dokładnie określają rodzaj oferowanych towarów lub usług.
Według raportu Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 2022 roku, klasy związane z reklamą (klasa 35) oraz edukacją (klasa 41) cieszyły się największym uznaniem wśród zgłaszających. Z kolei klasy 15 - odnosząca się do instrumentów muzycznych oraz 23 - związana z przędzą i nićmi, odnotowały najniższą liczbę zgłoszeńhttps://uprp.gov.pl/pl/publikacje/raport-roczny-uprp (dostęp: 2023-09-27)..