Rumian ruski (Anthemis ruthenica M.Bieb.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Eurazji na obszarze od Wielkiej Brytanii i Francji na zachodzie po Kaukaz i Kazachstan na wschodzie. Jako introdukowany rośnie w Kraju Nadmorskim na Dalekim Wschodzie. W Polsce występuje w rozproszeniu na nizinach i wyżynach, brak go w górach i jest bardzo rzadki na północnym zachodzie. Roślina o aromatycznym zapachu.
Morfologia thumb|left|200px|Okrywa koszyczka thumb|left|200px|Kosmato owłosiona łodyga i liść Łodyga Wzniesiona, rozgałęziająca się od samej nasady, osiągająca zwykle do 40, rzadko 50 cm wysokości. Łodygi są białawe lub szarawe z powodu pokrycia miękkimi, w większości kędzierzawo odstającymi włoskami (część włosków jest przylegająca). Liście Podwójnie pierzastodzielne. Odcinki oddalone od siebie, lancetowate lub równowąskolancetowate, szaro wełnisto owłosione. Kwiaty Zebrane w koszyczki o średnicy 20-35 mm. Dno koszyczka wypukłe, w czasie owocowania stożkowato wydłużone. Kwiaty języczkowe białe, kwiaty rurkowate – żółte. Plewinki czółenkowate, z nerwem, w górnej części rozszerzone, w dolnej – drobno karbowane, nagle zwężone w ostrzeSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969., z silnie zaznaczonym nerwem środkowym. Zewnętrzne listki okrywy mają brzegi frędzlowato postrzępione. Owoce Podłużnie żeberkowane, 4-groniaste niełupki. Owocki brzeżne mają półkolisty, błoniasty rąbek kielichowy. Gatunki podobne Rumian polny A. arvensis i psi A. cotula różnią się nagimi lub niezbyt gęsto i przylegająco owłosionymi pędami; rumian polny jest zielem bezwonnym, a psi cuchnącym; rumian polny ma listki okrywy co najwyżej słabo podzielone, nigdy nie postrzępione frędzlowato.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Rośnie na piaszczystych odłogach, przydrożach i innych miejscach ruderalnych. Kwitnie od maja do sierpnia. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla zespołu Berteroëtum incanae.
Przypisy
Kategoria:Asteroideae