Johannes Hesekiel (ur. 31 maja 1835 w Altenburgu, zm. 21 lipca 1918 w Wernigerode) – niemiecki duchowny ewangelicki, teolog, generalny superintendent Kościoła Ewangelickiego w Wielkopolsce.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym Altenburgu studiował teologię ewangelicką w Jenie i Erlangen. Od 1868 r. był proboszczem w kościele św. Ambrożego w Magdeburgu, gdzie przyczynił się do budowy nowej świątyni. Był także współzałożycielem Saksońskiego Towarzystwa Opieki nad Byłymi Więźniami.
W 1883 r. wydział teologiczny Uniwersytetu w Halle przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
W latach 1886–1910 pełnił funkcję generalnego superintendenta Kościoła Ewangelickiego w Prowincji Poznańskiej Prus i proboszcza Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu. Jego następcą na stanowisku superintendenta był Paul Blau.
Ostatnie lata życia spędził w Wernigerode. Jest patronem ulicy w Magdeburgu.
Bibliografia Dietrich Hüllmann, in Magdeburger Biographisches Lexikon, Magdeburg 2002,
Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Niemczech Kategoria:Niemieccy duchowni protestanccy Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1918