Karol Ripa (ur. 21 marca 1895 w Lisku, zm. 1 marca 1983 w Rockville, Maryland) – doktor ekonomii, polski urzędnik konsularny.
Życiorys W 1913 zdał egzamin dojrzałości w III Gimnazjum Cesarza Franciszka Józefa we Lwowie. Studiował w Akademii Eksportowej (Export-Akademie) w Wiedniu (1913–1914), oraz na Wydziale Ekonomiczno-Politycznym Uniwersytetu Poznańskiego (do 1926), w 1927 uzyskując stopień doktora ekonomii.
W 1915 został internowany przez Rosjan na Wołyniu. W 1916 osiedlił się w Krasnojarsku pełniąc funkcje prezesa Koła Wzajemnej Pomocy Polaków Jenisejskiej Guberni (1917–1918), pełnomocnika Królewskiego Duńskiego Komitetu Pomocy dla austro-węgierskich jeńców wojskowych i pełnomocnika wicekonsula Królestwa Danii w Irkucku przy Tymczasowym Rządzie Syberyjskim (białych) w Krasnojarsku (1918). Uczestniczył w I Wszechrosyjskim Zjeździe Polaków w Nowo-Mikołajewsku (1918). Był pełnomocnikiem Polskiego Komitetu Narodowego na Okręg Jenisejski (1918–1920). Wiosną 1920 został aresztowany przez bolszewików i skazany na karę śmierci. Zdołał uciec z żoną do Harbinu. Jesienią 1921 wrócił do Polski.
W początkach 1922 podjął pracę w polskiej służbie zagranicznej. Pełnił cały szereg funkcji, m.in. sekretarza konsularnego w konsulacie RP w Królewcu (1922), sekretarza/kierownika w randze wicekonsula w Agencji Konsularnej/Wicekonsulacie w Olsztynie (1922–1924), pracownika Departamentu Konsularnego MSZ (1924–1926), konsula w Morawskiej Ostrawie (1926–1934), pracownika MSZ (1934–1935), konsula generalnego w Pittsburghu (1935–1938), pracownika Wydziału Gospodarczego MSZ (1938–1939), konsula generalnego RP w Chicago (1939Paweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020, s. 102-105–1944). W 1945 osiadł w Chicago. Zmarł w 1983 i został pochowany na cmentarzu św. Wojciecha w Niles pod Chicago.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi w służbie konsularnej”. Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja) Krzyż Orderu Zasługi kat. wojskowej (Węgry) Krzyż Zasługi Czerwonego Krzyża (Węgry)
Przypisy
Bibliografia Ripa Karol [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXI, Kraków. Memoriał Karola Ripy z 1933 roku o sytuacji Polaków na Słowacji, Mazowieckie Studia Humanistyczne, Nr 1–2, 2000. Józef Szymeczek (opr.): Konsulaty RP w przedwojennej Czechosłowacji, Zwrot nr 3/2008, s. 9, [w:]
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Olsztynie Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w USA Kategoria:Ludzie urodzeni w Lesku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Węgierskiego Czerwonego Krzyża Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy i obywatele polscy skazani na karę śmierci przez organa ZSRR Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Internowani w Rosji w czasie I wojny światowej