Lecanomerus – rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych i podrodziny Harpalinae.
Morfologia Ciało długości od 3,2 do 10 mm. Grzbietowa część głowy i tułowia bez uszczecinionych mikropor. Żuwaczki krótkie do umiarkowanie długich, zaostrzone wierzchołkowo. Labrum silnie lub umiarkowanie poprzeczne o wierzchołku prostym lub nieco obrzeżonym pośrodku. Skronie niepowiększone. Czułka owłosione od 3 lub 2 członu. Bródka z zębem środkowym różnej długości. Przyjęzyczki dłuższe lub długości języczka. Głaszczki z ostatnim segmentem wrzecionowatym lub cylindrycznym, wierzchołkowo nieściętym, owłosione lub nagie. Przedostatni segment głaszczków wargowych o 2 szczecinkach na przedniej krawędzi. Przedplecze poprzeczne, o podstawie prostej, obrzeżonej lub wypukłej, węższe lub równe nasadzie pokryw. Tarczka widoczna. Wierzchołek płatka przedpiersia nagi. Uda tylnych odnóży z 2 długimi szczecinami na tylnej krawędzi. Rzędy uszczecinonych punktów nieobecne na 3, 5 i 7 międzyrzędzie i 2 międzynerwiu pokryw. Międzynerwia kompletne. Seria pępkowatych uszczecinień na 9 międzyrzędzie podzielona na dwie grupy, z których tylna ciągła lub podzielona na 2 podgrupy. Wentryty 2 i 3 u samców bez uszczecinionych dołeczków, a 5 i 6 u obu płci bez krótkich szczecinek i tylko z jedną parą szczecinek o zmiennej pozycji. Edeagus w widoku bocznym nieco do silnie łukowatego, a w grzbietowym symetryczny. Grzbietowy obszar błoniasty edeagusa szeroki, sięgający prawie do bulwy podstawowej. Dysk wierzchołkowy obecny lub nieobecny. Woreczek wewnętrzny uzbrojony lub nieuzbrojony.
Występowanie Przedstawiciele rodzaju występują w Australii, na Tasmanii, Nowej Zelandii, Nowej Gwinei, wyspach Polinezji oraz indonezyjskiej Jawie.
Taksonomia Rodzaj został opisany w 1850 roku przez Maximiliena Chaudoira. Gatunkiem typowym został Lecanomerus insidiosus.
Opisano dotąd 35 gatunków z tego rodzaju:
Przypisy
Kategoria:Harpalinae Kategoria:Chrząszcze Nowej Zelandii Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1850 roku