Deklaracja brukselska (franc. Projet d'une Déclaration internationale concernant les lois et coutumes de la guerre) – deklaracja końcowa uchwalona 27 sierpnia 1874 na konferencji obradującej od 27 lipca w Brukseli, z udziałem delegacji 15 państw europejskichLista uczestników konferencji . Inicjatorem zwołania konferencji był car Aleksander II Romanow,Alexander Pearce Higgins, The Hague Peace Conferences and Other International Conferences concerning the Laws and Usages of War s. 287. a do twórców projektu należał Fiodor Martens.
Zawiera 56 artykułów. Stanowiła projekt regulacji praw wojny m.in. władzy na terytorium okupowanym, zakresu dopuszczalności zdobyczy wojennej (art. 7 okupant jest jedynie administratorem własności państwa okupowanego, art. 18 zakaz złupienia miasta zdobytego szturmem, wg art. 23 wszystkie rzeczy osobiste jeńca, z wyjątkiem broni, pozostają jego własnością, art. 38 zakaz konfiskat własności prywatnej, art. 39 zakaz rabunku) i rekwizycji (art. 40 – 42), definicji strony walczącej (art. 9 i 10), ochrony obiektów cywilnych (art. 8 i 17). Zawiera humanitarne postanowienia m.in. zakaz używania broni zatrutej (art. 13). Jej wzorem był m.in. kodeks Liebera (1863),Peter Holquist, The Russian Empire as a "civilized state" : international law as principle and practice in imperial Russia, 1874-1878 s. 12, przypis 37. trzykrotnie powołuje się na Konwencję genewską (1864). Choć nie została ratyfikowana, zapisane w niej zasady wykorzystano przy układaniu konwencji haskich w 1899 i 1907.
Zobacz też Deklaracja petersburska
Przypisy
Linki zewnętrzne Tekst francuski Tekst angielski Project of an International Declaration Concerning the Laws and Customs of War
Kategoria:1874 w Europie Kategoria:Prawo konfliktów zbrojnych