Xiangmo Zang (; kor. 항마장 Hangma Jang; jap. Kōma Sō; wiet. Qiáng Ma Tạng; ur. VII wiek, zm. VIII wiek) – mistrz chan Północnej szkoły chan.
Życiorys Po zostaniu mnichem poświęcił się recytowaniu Sutry Lotosu i zaangażował się w praktykę szkoły winai. Po jakimś czasie przeżył doświadczenie oświecenia. Stało się to podczas słuchania wykładów na temat „teorii południowej szkoły” (chiń. Nanzong lun). Teoria ta jest wspominana także w biografii innego z uczniów Shenxiu. Zapewne chodzi tu o madhjamikę. To doświadczenie doprowadziło Zanga do porzucenia studiowania sutr.
Zang rozpoczął także podróże do wszystkich świętych miejsc w Chinach. Podczas jednej z podroży Zang spotkał Shenxiu i zaakceptował go jako swojego nauczyciela.
W Song gaoseng chuan znajduje się zapisany ich pierwszy dialog: [Shen]xiu spytał: „Twoje nazwisko to ‘Poskramiający Demona’. Tu w tym miejscu nie ma duchów gór i drzew, a więc obrócisz się i staniesz sam demonem?” [Zang] powiedział: „Jeśli jest Budda, są i demony”. [Shen]xiu powiedział: „Jeśli jesteś demonem, musisz przebywać w niepojmowalnym rejonie”. [Zang] powiedział: „Ten Budda jest także niesubstancjalny. Co jest niepojmowalnym rejonem istnienia?” Pewne intelektualne wyrafinowanie tego dialogu może świadczyć o tym, że został on sfabrykowany później. Tym niemniej świadczy to wielkim szacunku jakim darzono Shenxiu i jego uczniów, skoro komuś chciało się ozdobić biografię Xiangmo Zanga takim dialogiemJohn R. McRae. The Northern School and the Formation of Early Chan Buddhism. s. 63..
Xiangmo Zang stał się obiektem krytyki (na równi z Songshanem Pujim) w wielkiej akcji propagandowej Hezego Shenhuia. Obaj ci uczniowie Shenxiu prawdopodobnie odziedziczyli i wyolbrzymili tylko jakiś słabszy punkt nauk swojego nauczycielaJohn R. McRae. The Northern School and the Formation of Early Chan Buddhism. s. 197..
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju. 28/1. Bodhidharma (zm. 543?) 29/2. Dazu Huike (487–594) 30/3. Jianzhi Sengcan (zm. 606) 31/4. Dayi Daoxin (579–651) 32/5. Niutou Farong (594–657) szkoła niutou 32/5/1. Pŏmnang Korea – wprowadzenie chanu (kor. sŏn) 32/5. Daman Hongren (601–674) 33/6. Yuquan Shenxiu (606–706)(także Datong) północna szkoła chan 34/7. Yushan Huifu 34/7. Songshan Jingxian (660–723) 34/7. Laoshan Yifu (658–736) 35/8. Huiyun 34/7. Xiangmo Zang 34/7. Jiangma Zang 35/8. Moheyan Tybet 34/7. Songshan Puji (651–739) 35/8. Hongzheng 35/8. Yi Xing (685–727) 35/8. Lingzhuo (691–746) 35/8. Nanyue Mingzan 35/8/1. Taejo Chigong (703–779) Korea 35/8. Jingzou Shizang (714–810) 36/9/1. Sinhaeng (704–779) Korea 35/8. Daoxuan (702–760) 36/9/1. Gyōhyō (722–797) Japonia 37/10/2. Dengyō Daishi (Saichō) (767–822)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VIII wieku Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang