Jan Władysław Dulęba12 marca 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Jan” na „Jan Władysław”. (ur. 26 czerwca 1899 w Leszczawie Górnej, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się jako syn Władysława i Zofii, z domu Kwiatkowska. Jego ojciec był właścicielem ziemskim.

Podczas I wojny światowej w 1917 został powołany do armii austro-węgierskiej, trafił do szeregów 40 pułku piechoty (m.in. służył w Samborze), następnie skierowany do 74 pułku piechoty, m.in. na froncie włoskim w Alpach Styryjskich. Później powrócił w rodzinne strony celem dokończenia nauki. W październiku 1918 ochotniczo zgłosił się do 3 batalionu Strzelców Sanockich, w szeregach którego uczestniczył w walkach o Lwów i Galicję podczas wojny polsko-ukraińskiej. Od 9 maja 1919 służył w tzw. „lotnej kompanii szturmowej” kpt. Stanisława Maczka i wraz z nim przeszedł pościg za ukraińskimi oddziałami od Dniestru po Zbrucz). Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy”.

Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w wymiarze czterech miesięcy w 1921. W tym roku zdał także maturę. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1921 roku i 1560. lokatą w korpusie oficerów piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 149..

W 1923 służył w 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. W tym samym roku został awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1920 i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 roku ukończył czteromiesięczny kurs doskonalenia młodszych oficerów piechoty w Chełmnie. Na przełomie lat 20. i 30. jako porucznik 2 pspodh. został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do batalionu KOP „Łużki”, którego został dowódcą. 7 czerwca 1934 roku otrzymał przeniesienie z KOP do 67 pułku piechoty w BrodnicyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 181.Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”, Warszawa 1935, s. 92.. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 57. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego Lubawa. W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji, razem z nadwyżkami 67 pp, został skierowany do Rzeszowa, gdzie miał być sformowany Ośrodek Zapasowy 4 Dywizji Piechoty.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. 2 kwietnia 1940 roku został wywieziony do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 roku w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców jego ciało zostało zidentyfikowane pod numerem 1912 – dosł. określony jako Duleba Jan Wladyslaw (przy jego zwłokach odnaleziono m.in. zaświadczenie lekarskie, części legitymacji oficerskiej, wizytówkę, pocztówkę), gdzie został pochowany w mogile bratniej, najprawdopodobniej trzeciej, na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01912.

thumb|Kamień przy Dębie Pamięci honorującym Jana Dulębę w Sanoku Upamiętnienie 5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie do stopnia majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” Jana Dulębę upamiętniono Dębami Pamięci 18 kwietnia 2009 roku w tzw. Alei Katyńskiej na Cmentarzu Centralnym w SanokuKrystyna Chowaniec, Patron sanockiego harcerstwa – ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski, Rocznik Sanocki Tom X – Rok 2011, Sanok 2011, s. 17. (zasadzenia dokonali wiceburmistrz miasta Marian Kurasz i przewodniczący Rady Miasta Sanoka Jan Pawlik) oraz 20 kwietnia 2010 roku w Kurzętniku.

Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Biogram na tablicy przy pomniku Golgota Wschodu na Cmentarzu Centralnym w Sanoku

Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Łużki” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Orlęta lwowskie (1918–1919) Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1940