thumb| obraz harfiarza z grobowca
Pieśń harfiarza – gatunek literacki w piśmiennictwie Starożytnego Egiptu. Teksty pieśni występują jako inskrypcje w grobowcach z okresu Średniego Państwa (na papirusach możemy je odnaleźć dopiero w okresie Nowego Państwa). Ponieważ w grobowcach inskrypcje te występują w pobliżu malowideł przedstawiających harfiarzy istnieje domniemanie że pieśni te były przez nich śpiewane. W swej treści teksty pieśni wyrażają daleko posunięty sceptycyzm co do istnienia życia po śmierci i pesymizm względem kondycji ludzkiej. Zachęcają do prowadzenia beztroskiej egzystencji i używania życia. Ogromna wartość tego zabytku w dziejach ludzkiej myśli polega właśnie na tym, że w dziele tym po raz pierwszy z wielką prostotą i logiczną siłą zadźwięczało wezwanie: miast liczyć na życie pozagrobowe, trzeba urządzać „swoje sprawy na ziemi”.
Oto fragmenty pieśni o harfiarzu z grobowca faraona Intefa (imieniem tym posługiwało się wielu królów egipskich z XI i XVII dynastii):
Wiele fragmentów pieśni harfiarza wydaje się stanowić bezpośrednią inspirację dla biblijnej Księgi Koheleta, na przykład:
"Pokolenie rodzi się i odchodzi, od niepamiętnych czasów."
Przypisy
Bibliografia po polsku
w językach obcych
Linki zewnętrzne tłumaczenie angielskie 3 wersji pieśni harfiarza
Kategoria:Religie starożytności Kategoria:Literatura starożytnego Egiptu