thumb|Występ w studiu TVP, 1964 Telewizja w Polsce – początki telewizji w Polsce datuje się na 1938 rok, kiedy w Warszawie została uruchomiona pierwsza eksperymentalna stacja telewizyjna. Była to stacja telewizji publicznej, której program nadawany jest obecnie pod nazwą TVP1. Prywatne stacje telewizyjne w Polsce zaczęły powstawać na przełomie lat 80. i 90. XX wieku. Jako pierwsze funkcjonowanie rozpoczęły prywatne stacje telewizyjne o zasięgu lokalnym. Pierwszą komercyjną stacją telewizyjną w Polsce, a zarazem w byłych krajach komunistycznych, była lokalna PTV Echo działająca od 6 lutego 1990 do 8 marca 1995 we Wrocławiu. Z kolei pierwszym kanałem o zasięgu ponadregionalnym był Polsat, założony 5 grudnia 1992 przez Zygmunta Solorza. Kolejnymi prywatnymi stacjami były: Polonia 1 i ATV – Krajowa Telewizja Kablowa – obydwie założone w 1993 roku. Obecnie na rynku polskim działa blisko 200 polskojęzycznych stacji telewizyjnych o zasięgu ogólnokrajowym nadawanych głównie drogą satelitarną i kablową, z których dominująca część posiada charakter kanałów tematycznych.
Historia telewizji w Polsce „Po telefonie i telegrafie musimy wynaleźć telefoton albo telefotoskop, to jest przyrząd telegraficzny do widzenia z odległości” – Julian Ochorowicz, czasopismo „Kosmos” 1878.
thumb|Hotel Warszawa w Warszawie (d. gmach Prudentialu) – miejsce nadawania sygnału Telewizyjnego Telewizji Polskiej od 1937 Pierwszy artykuł o konieczności wynalezienia aparatury przesyłającej obraz na odległość w 1878 r. w czasopiśmie „Kosmos” opublikował polski wynalazca Julian OchorowiczJulian Ochorowicz, „O możliwościach zbudowania przyrządu do przesyłania obrazów optycznych na odległość”, „Kosmos”, Lwów 1878.. Wynalazca ten nie potrafił jednak rozwiązać problemów technicznych i zbudować takiego urządzenia i przypisuje mu się zasługi w teoretyczny wkład na tym polu. Za prekursora telewizji w Polsce należy uznać Jana Szczepanika zwanego „polskim Edisonem”, który w 1897 roku opatentował w Brytyjskim Urzędzie Patentowym (patent brytyjski nr 5031)Polska. Zarys encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1974. oraz w Stanach Zjednoczonych rok później „telektroskop” – „czyli aparat do reprodukowania obrazów na odległość za pomocą elektryczności”. W roku 1900 Szczepanik przedstawił na wystawie światowej w Paryżu udoskonalone urządzenie do przenoszenia obrazu na odległość -„telefot”„Słownik historii Polski”, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973..
Początki telewizji zainicjowano już w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwszą transmisję sygnału telewizyjnego przeprowadziła w 1931 roku rozgłośnia Polskiego Radia w KatowicachFragment tygodnika „Radjo” z 1931 r., cytowany w książce: Wojciech Janota „Katowice między wojnami”, s. 109, Łódź 2010, .. Historia polskiej telewizji od 1952 do 1989 roku jest ściśle powiązana z historią Telewizji Polskiej, gdyż do transformacji systemowej był to jedyny nadawca w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
W 1936 roku zbudowano nadajnik na warszawskim wieżowcu Prudentialu. Już w 1937 roku na szesnastym piętrze rozpoczęła działalność eksperymentalna stacja telewizyjna, nadająca z anteny zainstalowanej na dachu gmachu. Pokaz próbnej transmisji telewizyjnej odbył się 5 października 1938 roku w Warszawie, z udziałem Mieczysława Fogga (jednakże ówczesna prasa polska nie odnotowała tego w ogóle a jako „pierwszą” demonstrację telewizji podawano pokazy w czasie II DWR). Pierwszym filmem wyemitowanym przez przedwojenną próbną telewizję polską była Barbara Radziwiłłówna. Kilka miesięcy później (26 sierpnia 1939 roku) podczas otwarcia drugiej Dorocznej Wystawy Radiowej miała miejsce pierwsza oficjalna emisja sygnału telewizyjnego. Pokazano wtedy występ aktorki Ireny Zaleskiej i film propagandowy Polskiego Radia, przygotowany specjalnie na tę okazję. Sygnał został odebrany przynajmniej w trzech miejscach: siedzibie Polskiego Radia przy Zielnej, Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym przy Ratuszowej i Urzędzie Telekomunikacyjnym przy Poznańskiej. Rozwój prac nad telewizją przerwał wybuch II wojny światowejPrzemysław Semczuk, Zapomniany jubileusz TVP, Newsweek Polska 2009, nr 35. wersja elektroniczna.Prudential powróci do swojej powojennej funkcji i znów stanie się hotelem Warszawa..
thumb|left|180px|Wisła, pierwszy produkowany seryjnie w Polsce telewizor (od 1955 roku) W latach powojennych wznowiono prace nad polską telewizją. 25 października 1952 roku o godz. 19:00 uruchomiono pierwszy polski program telewizyjny. W kolejnych latach nadawanie rozpoczęło kilka telewizji regionalnych telewizji publicznej. 2 października 1970 roku uruchomiono ogólnopolski drugi program. Po transformacji systemowej w 1989 roku nadawanie rozpoczęły prywatne telewizje. 6 lutego 1990 roku przełamano monopol telewizji państwowej – uruchomiona wówczas została pierwsza w Polsce i zarazem pierwsza w byłych krajach komunistycznych prywatna telewizja – PTV Echo, nadająca na terenie Wrocławia i okolic do 8 marca 1995 roku. Pierwszą ogólnopolską telewizją prywatną jest nadający do dziś Polsat, który rozpoczął emisję 5 grudnia 1992 roku. W kolejnych latach znanymi komercyjnymi stacjami telewizyjnymi zostały m.in. Polonia 1 (zaczęła nadawać 7 marca 1993), Canal+ (zaczęła nadawać 2 grudnia 1994), RTL 7 (zaczęła nadawać 6 grudnia 1996, obecnie TVN7), TVN (zaczęła nadawać 3 października 1997), TV4 (zaczęła nadawać 1 kwietnia 2000) i TV Puls (zaczęła nadawać 18 marca 2001). Jednocześnie pod koniec lat 90. XX wieku w Polsce zaczęła się rozwijać telewizja cyfrowa. W 1992 emisję rozpoczęły pierwsze stacje satelitarne, a 1998 roku uruchomiono dwie pierwsze polskie platformy cyfrowe: Wizja TV i Cyfra+.
W XXI wieku rozpoczął się proces innowacyjności telewizji. W 2006 roku została uruchomiona platforma n, która jako pierwsza zaoferowała dostęp do treści wideo na życzenie na ekranie telewizora. Podczas Mundialu 2006 nadawca telewizji Polsat udostępnił polskim widzom pierwsze, pokazowe, transmisje w standardzie HDTV. 12 października 2006 rozpoczęła nadawanie stacja nSport HD (dziś Canal+ Sport 5), pierwsza polska telewizja w jakości HDTV. Z kolei 15 maja 2010 wyemitowano pierwszą audycję w polskiej telewizji w technologii 3DTV (transmisja z meczu piłki nożnej) w testowym paśmie Canal+ 3D. W 2010 roku został rozpoczęty proces cyfryzacji telewizji naziemnej (wcześniej w niektórych lokalizacjach miały miejsce testy naziemnej telewizji cyfrowej). 23 lipca 2013 roku w Polsce analogowa telewizja naziemna została całkowicie zastąpiona naziemną telewizją cyfrową.
Historia Telewizji Polskiej
Systemy emisji telewizji w Polsce thumb|Polska studyjna kamera, używana w latach 1960–1970 przez WZT
Telewizja naziemna Początki telewizji naziemnej w Polsce sięgają 1938 roku, kiedy to zamontowano pierwszy maszt rurowy, pod antenę nadawczą na dachu wysokościowca Prudential w Warszawie. Została ona usytuowana na wysokości 87 m nad poziomem ziemi, co zapewniało odbiór sygnału wizji w promieniu 20 km i fonii 30 km od anteny nadawczej. Pokazy próbnej transmisji telewizyjnej odbyły się 5 października 1938 i 26 sierpnia 1939 roku. Była to telewizja mechaniczna nadająca w standardzie 120 linii. Równocześnie trwały już prace nad telewizją elektroniczną 343-liniową, których dalszy rozwój przerwał wybuch II wojny światowej. Pierwszy program został uruchomiony 25 października 1952 (dzisiejsza TVP1). Kolejno w emisji naziemnej uruchamiane były ośrodki regionalne TVP i Program 2 Telewizji Polskiej.
Z kolei pierwszą komercyjną stacją nadającą naziemnie była uruchomiona 6 lutego 1990 lokalna PTV Echo, która nadawała we Wrocławiu. Z czasem uruchamiane były kolejne stacje prywatne o zasięgu lokalnym (12 z nich weszło w skład powstałej w 1993 ogólnopolskiej sieci o nazwie Polonia 1). Należy wskazać, iż w latach, gdy przyszłe stacje Polonii 1 rozpoczynały nadawanie, nie udzielano jeszcze koncesji dla nadawców radiowych i telewizyjnych, a same przepisy regulujące ich wydawanie były na etapie tworzenia. W 1994 roku, po wejściu unormowań dotyczących obowiązku koncesjonowania, prywatne telewizje nadające wówczas z terytorium Polski (poza PTV Echo, która posiadała tymczasowe zezwolenie na emisję programu) uznane zostały za prowadzące swoją działalność nielegalnie. Pierwszy proces koncesyjny, który w latach 1993–1994 przeprowadziła KRRiT (brała w nim udział m.in. Polonia 1), doprowadził do przyznania koncesji: w 1994 roku na ogólnokrajowy program telewizyjny nadawany naziemnie – Telewizja Polsat, w 1995 roku na telewizyjny program kodowany (przydzielanie lokalnych pasm sieci analogowych nadajników naziemnych w 19 miastach Polski) – Canal+ (gdzie nadawał do 19 czerwca 2001).
W efekcie drugiego procesu koncesyjnego w latach 1995–1997 koncesję uzyskał m.in. TVN.
Do 2013 roku analogowo naziemnie sygnał ponadregionalny nadawało 7 stacji telewizyjnych: TVP1, TVP2, TVP Info, Polsat, TVN, TV4 i TV Puls. W wybranych lokalizacjach naziemnie nadawane były także programy lokalne i regionalne.
Pionierskie prace ekspertów Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej i Instytutu Łączności dotyczące cyfryzacji telewizji naziemnej, rozpoczęły się w 1996 roku. Wtedy też powstały wstępne plany sieci DVB-T w Polsce. Jednak proces cyfryzacji telewizji naziemnej, po testach, rozpoczął się w 2009 roku. W latach 2012–2013 następowało stopniowe wyłączanie naziemnych nadajników analogowych (w 7 etapach). 23 lipca 2013 roku w Polsce analogowa telewizja naziemna została całkowicie zastąpiona naziemną telewizją cyfrową.
Telewizja satelitarna W 1962 Telewizja Polska przeprowadziła pierwszą transmisję satelitarną w Polsce. 1 listopada 1975 w Psarach-Kątach (Góry Świętokrzyskie) oddano do użytku pierwszą w kraju naziemną stację łączności satelitarnej, która znacznie poszerzyła możliwości nadawcze TVP.
Pierwszą stacją telewizyjną w języku polskim, która rozpoczęła nadawanie poprzez satelitę, była uruchomiona 24 października 1992 TVP Polonia. Stacja od początku była dostępna za pomocą satelity Hot Bird w systemie SECAM (od 1 stycznia 1994 w systemie PAL) jako niekodowany przekaz analogowy. Drugą polskojęzyczną stacją nadawaną przez satelitę była Telewizja PolSat, która rozpoczęła nadawanie sygnału z Holandii 5 grudnia 1992 z analogowego (wtedy) satelity Eutelsat II F3 16°E (w 1993 roku otrzymała od KRRiT również koncesję na emisję naziemną w PolsceKoncesja dla „PolSatu”.).
Na przełomie 1994 i 1995 roku dostępność do satelitarnych polskojęzycznych kanałów tematycznych i uniwersalnych była znikoma. W przekazie satelitarnym nadawały pojedyncze stacje z różnych satelitów. Mieszkańcy Polski mieli dostęp głównie do stacji niemieckojęzycznych na satelicie Astra. Rynek telewizji tematycznej w zasadzie nie istniał. Rozwój satelitarnej telewizji na terenie Polski rozpoczął się wraz z pojawieniem się pierwszych ofert kanałów szyfrowanych, gdy do powszechnej dystrybucji udostępniono dwa produkty: kanał kodowany Canal+ (1994) i pakiet kodowanych kanałów MultiChoice Kaleidoscope (1995). Były to pierwsze kanały płatnej telewizji. Aby uzyskać do nich dostęp odbiorca musiał zakupić lub wypożyczyć dekoder satelitarny oraz kartę dostępowąKudliński Rafał: Rozwój tematycznych kanałów telewizji satelitarnej w Europie w latach 1989–2009, Warszawa 2010..